Jamniki miniaturowi i standardowi to ta sama rasa – różnią się tylko wielkością. Każda wada genetyczna jamnika standardowego dotyczy też wariantu miniaturowego. Jamniki są podatne na wiele wad wrodzonych, w tym chorób skórnych o różnej ciężkości.
Akantoza nigrykans
Występuje wyłącznie u jamników (obu wariantów, samce i samice). Objawy przed 1. rokiem życia: skóra w pachwinach i pachwinach ciemnieje, sierść wypada, skóra staje się gruba i skórzasta. Choroba rozprzestrzenia się na pachwiny i inne partie. Częste infekcje bakteryjne wtórne. Nie ma leczenia przyczynowego – kontrola objawów: szampony medyczne, witamina E, kortykosteroidy.
Łojotok (seborreacja)
Dwa typy u jamników: pierwotny idiopatyczny (przed 2. r.ż., bez przyczyny podkładowej) i wtórny (objaw innego problemu: tarczyca, alergia pokarmowa). Objawy: łuskota, nadaktywne gruczoły talgowe, sucha skóra wokół łusek, ale gruczoły wydzielają smrodliwą substancję na uszy, pachwiny, brzuch. Częste infekcje uszu i skóry. Brak leczenia przyczynowego dla formy pierwotnej – lekarz szuka przyczyny leczalnej. Terapia zależy od typu.
Zapalenie gruczołów tłuszczowych (adenitis)
Częstsze u pudli, występuje też u jamników. Brak leczenia przyczynowego – kontrola objawów: forfora, tłuste łuski, pogrubienie skóry, zapach, łysienie. Objawy od łagodnych po śmiertelne – czasem eutanażia. Zalecane: częste kąpiele i olejowanie.
Alopecja z rozrzedzeniem barwy (color dilution alopecia)
Dotyczy wyłącznie jamników niebieskich. Szczeniak ma normalną sierść, ale w wieku 6 m-cy – 3 lat pojawia się wypadanie sierści i sucha łuskota na grzbiecie, rozprzestrzeniając się na całe ciało. Ogólne zdrowie nie cierpi, ale pies łatwiej poparza się i przegrzewa. Leczenie: nawilżanie.