Rogna u labradorów
Rogna psia (skrząpcza) to zakaźna choroba skórna wywołana roztoczem Sarcoptes scabiei. Według dr Didier-Noel Carlotti, labradorzy mogą być bardziej narażeni na rognę niż inne rasy. Labradorzy nie mają unikalnych objawów – te same nieprzyjemne i nieestetyczne co inne rasy.
Świąd
Roztocze większość życia przebywa pod skórą. Samice wiercą tunele, by złożyć jaja. Larwy wykluwają, przechodzą kilka mól w tunelu, nie wychodzą, dopóki nie dorosną. To powoduje silny, intensywny świąd.
Wypływanie sierści i urazy skóry
Pies z rogną ma duże wypływanie sierści – pierwsze objawy ok. tydzień po infekcji. Uszy, łokcie, klatka piersiowa, brzuch. Rozprzestrzenia się na całe ciało. Czasem zgrubienie skóry przy wypływaniu. Hiperpigmentacja (przycienienie) od stały irritacji. Pęcherzyki z pchem pękają, wydzielają żółtawą treść tworzącą skorupki. Silny świąd sprawia, że pies drapie i gryzie się – rany, drapania, wtórne infekcje bakteryjne.
Diagnoza i leczenie
Metody diagnozy: odruch dodatkowo-podpielnikowy (weterynarz trze piórko usza – pies drapie tylną nogą to samo ucho), skrobienia skóry pod mikroskopem, kał (roztocze połknięte przy gryzieniu).
Leczenie: miesięczne selamektyna (Revolution) – też zapobiega robakom serca. Iwermektyna płynna – też na robaki serca. Tygodniowe kąpiele amitrazem, mitabanem, siarką wapną. Infekcje wtórne i świąd: antybiotyki i kortykosteroidy. Pralanie pościeli i środowiska gorącą wodą z mydłem lub insektycydem (permetyna).