Mechanizm choroby
Pasożyty (roztocza) wiercą się w skórę, by się paрить i zładać jaja. Cykl: 4 dni do wyklucia, 2 tygodnie do dojrzałości. Dojrzałe osobniki jedzą martwą naskórek, odchodzą – to powoduje świąd. Cykl powtarza się do leczenia.
Ropa pchliwa (Sarcoptes scabiei var. equi)
Rzadka w USA. Zmiany na szyi, głowie, łopatkach. Rozpoczynają się jako guzki (papuły) -> pęcherzyki (wezykle) -> po drapaniu: grube, łuszczące się naloty, masywna wypadałość sierści. Bez leczenia: rozszerzenie na całe ciało, zrogowielenie skóry, chudnięcie, słabość.
Ropa psoroptowa (Psoroptes)
Grzybionka, czoło, ogon, długie sierści na nogach (konie zimnokrwiste). Także pod brodą, między nogami. Częste zapalenia uszu i trząsanie głową. Drapanie -> krwiste skorupki, dużo wypadającej sierści.
Ropa chorioptowa (Chorioptes) – "ropa nóg"
Głównie ras ciężkie z długą sierścią nad kopyty (percherony, klajdesdale). Pasożyty w skórze wokół kopyta i kostki. Zakażenie, silny świąd, guzki. Skóra zagrubiała, rogowieje, łysiny. Objawy nasilają się zimą – konie kopią nogami, niszcząc wiązadła i ścięgna.
Ropa demodektywna (Demodex equi)
Nieswiądowa. Żyje w pęcherzykach włosowych i gruczołach tłuszczowych. Może powodować małe guzki/nadmuchy z "serowatą" treścią na barkach, szyi, twarzy, przednich nogach. Samoograniczająca się (wylecza sama). Leki na inne formy ropy u koni mogą wywołać kolikę i śmierć – zwykle nie leczy.