Grypa konna (EI) dotyczy koni, osłów, mułów i innych równokopytnych. Inne nazwy: cellulitis zarodowa, zapalenie płuc stajennych, gorączka transportowa.
Historia w USA
Wielki wybuch 1872 r. – "The Great Epizootic". Zainfekowano >80% koni w 33 stanach.
Rozprzestrzenianie
Dropletowo (kaszel, kichanie) i przez przedmioty zarażone. Koń zaraźliwy do 10 dni PO ustąpieniu objawów. Może być nosicielem bez objawów i zarazać (AVMA).
Grupy ryzyka
Konie 1–5 lat i te w kontakcie z wieloma innymi – największe ryzyko (AAEP).
Okres inkubacji i objawy
1–3 dni (do 7). Prawie wszystkie nieszczepione zachorują. Objawy: gorączka, kaszel, wypływ z nosa, powiększone węzły chłonne.
Leczenie i prewencja
- Wypoczynek – większość wyzdrowieje w 2 tygodnie.
- Antybiotyki i leki na gorączkę przy infekcji wtórnej.
- Szczepionki zmniejszają zarażenie lub łagodzą objawy. Do szczepień przypominających (boostery) w czasie wybuchu (AAEP).
Zarażenie psów
2004 r. – grypa konna przeniosła się na psy → źródło grypy psiej (CDC).