Grypa konna – wysoce zaraźliwy wirus oddechowy
Grypa konna to wysoce zaraźliwy wirus oddechowy atakujący konie, muły, osły i inne zwierzęta koniowate. Epidemie rozprzestrzeniają się błyskawicznie przez kontakt bezpośredni i pośredni (używane sprzęty, strzyżła, prowadzący). Choroba występuje na całym świecie, z wyjątkiem Islandii i Nowej Zelandii. W Australii była chorobą egzotyczną do wybuchu w 2007 r.
Objawy
Nagły wzrost temperatury (39–42°C), wydatki z nosa, głęboki kaszel. Koń może wyglądać zdepresyjnie, traci apetyt, ma trudności z oddychaniem i bóle mięśni.
Leczenie
Podstawa: izolacja i czas. Według australijskiego Departamentu Rolnictwa, koń musi odpoczywać min. tydzień za każdy dzień objawów (np. kaszel 3 dni = 3 tyg. odpoczynku). Weterynarz może przepisać leki na kaszel i inne objawy.
Przeciętnemu koniowi kaszel mija w 7–10 dni (AAEP), a wszystkie objawy znikają do 10 dni.
Czynniki ryzyka
Grypa rzadko jest śmiertelna u dorosłych koni z silnym układem odpornościowym, ale zagraża starszym koniom i młym fołom. Jeśli koń jest zestresowany w trakcie wyzdrowiania, może rozwinąć wtórne zapalenie oskrzeli lub oskrzewicę płucną i zgineć. W obu przypadkach antybiotyki i inne terapie pomagają.
Szczepionka
Żywe szczepionki wzmacniające (boostery) co 3–6 miesięcy u zdrowych koni zapobiegają wybuchom. Według AAEP: „Jeśli zwierzęta nie były szczepione przed wybuchem, zaleca się zmodyfikowaną żywą szczepionkę intranazalną – daje ochronę w ciągu 5 dni od dawki pierwszej”.
Profilaktyka
Ze względu na wysoką zaraźliwość, najlepszą prewencją jest zatrzymanie rozprzestrzeniania. Wirus przetrwa na powierzchniach do 2 dni, w wodzie do 3 dni. Konie potencjalnie zarażone izolujemy na 14 dni. W międzyczasie szczepimy resztę stada.