Ropucha (mange) – pasożytnicze zapalenie skóry
Ropucha – inwazja ropuch powodująca świąd, wysypanie sierści, rany – może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, a wręcz śmierci bez leczenia. Weterynarze diagnozują przez skrobienia/biopsje skóry, leczą większość typów aplikacjami miejscowymi lub lekami doustnymi. Rodzaj i czas leczenia zależą od gatunku ropuchy i stopnia inwazji.
Podstawy
Kilka gatunków ropuch atakuje konie, poniki, muły, osły na całym świecie (FAO). Ropucha: podrażnienia, wysypanie sierści, łuski, rany – od pasożytów lub od drapania/ścierania/wałczenia. Może prowadzić do infekcji, chudnięcia, podwyższonej wrażliwości na inne choroby.
Typy ropuchy
Ropucha pchłowa (sarcoptic) – rzadka w USA, najcięższa u koni (Merck). Zmiany na głowie, szyi, barkach, rozprzestrzeniają się na całe ciało – śluzowe/skorupowe rany, łysiny. Bez leczenia: wygłodzenie, słabość, utrata apetytu.
Ropucha psoroptowa – rany w miejscach z gęstą sierścią: pod grzywą, przy ogonie, pod brodą, między tylnymi nogami. Rzadka u koni, diagnoza skrobieniem.
Inne typy
Ropucha chorioptowa – typowo u koni zimnokrwistych z gęstą sierścią na nogach (tzw. „pióra”). Wypada sierść, skóra zgrubiała na stopach/podudziach. Bez leczenia: przewlekły stan, łagodzi się latem, wraca zimą. Koń trze/gryzie nogi, stuka nimi (Equine Sciences Update).
Ropucha demodektywna – częsta u psów, rzadka u koni. Ropuchy w pącherzach włosowych i gruczołach potowych, mogą atakować powiekę i warga.
Leczenie
Ropucha pchłowa: roztwory wapno-siarkowe lub insektydy organofosforowe na skórę (Merck). Doustnie: iwektyna lub moksydektyna – dla zainfekowanych i kontaktowych.
Ropucha psoroptowa: te same leki co pchłowa. Chorioptowa: tylko preparaty miejscowe.
Demodektywna u koni: brak leczenia doustnego. Lek używany u innych gatunków u koni może wywołać kolikę lub śmierć (Merck).
Wskazówki
Stajnia, siodło, uprząż, strzyżła – dezynfekcja po kontakcie z chorym koniem (FAO). Niektóre ropuchy zarażają ludzi – myć ręce dokładnie po kontakcie.