Tendynitis (bowed tendon) – pęknięcia ścięgien skurczowych
Tendynitis, zwana „łamanym ścięgnem” (bowed tendon), to pęknięcia ścięgien skurczowych cyfrowych. Lokalizacja pęknięcia określa nazwę: wysoki łuk, środkowy, niski, nisko-niski. Zazwyczaj przednie nogi, ale tylne u koni zaprzęgowych/wyścigowych starszych.
Przyczyny
Koniec długiego wyścigu/treningu – mięśnie zmęczone, brak tonusu by kompensować gwałtowne obciążenie i nadmierne rozciąganie. Przekroczenie 8% normalnej długości = pęknięcia (dr Patricia Provost). Dotyczy: skoczków, jeźdców, koni wyścigowych, ćwierćmiliowych. Może zdarzyć się u każdego – uderzenie w ścięgno.
Objawy
Ogólny obrzęk w miejscu urazu, wygląd „łukowy” z boku. Noga ciepła, wrażliwa na dotyk. Chromota, stawanie z podniesioną piętą (pozycja odpoczynkowa).
Skutki tendynitisu
Wewnątrz: krwawienie, wyciek płynów zapalnych. Dalsze uszkodzenia: enzymy mięśniowe uwalniane z uszkodzonych mięśni. Torbiel z osadem i surowicą w ścięgnu. Wszystko to zakłóca ukrwienie ścięgna.
Gojenie: tkanka łączna i bliznowata zastępuje zapaloną → ścięgno wyginą się w miejscu urazu. Konie sportowe zazwyczaj kończą karierę.
Leczenie wstępne (pierwsze 48h – krytyczne)
Lód, ciśnienie, leki przeciwzapalne (krioterapia). Lodowe kompresy co 20 min, 3–4x/dobę przez 2 dni (PetPlace). Krioterapia przyspiesza gojenie: zwiększa przepływ krwi, zmniejsza stan zapalny.
Opaski na WSZYSTKIE nogi – koń przekaże wagę na zdrowe, stresując je. Opaski dają wsparcie.
Leczenie długoterminowe
Odpoczynek krytyczny. Brak pracy do pełnego gojenia – nawet 6 m-cy. Dr E. Gaughan (Center of Equine Therapy): ciągłe hamowanie zapalenia lekami przeciwzapalnymi korzystne dla pełnego wyzdrowienia.