Ropucha przewlekła – cykl życiowy ropuch i ciągła reinfekcja
Ropucha = intensywny świąd, drobne ropuchy (jak pajączki) na powierzchni skóry lub w korytkach few mm głęboko. Samice kładą jaja w korytkach/pod łuskami. Jaja wykluwają się w ~4 dni. Dojrzałość wkrótce, żyją 1–2 tyg. Cały cykl 15–20 dni. Przy przewlekłej ropuchy cykl powtarza się bez przerwy. Bez leczenia – zero ulgi. Kilka gatunków atakuje konie.
Ropucha pchłowa (Sarcoptic mite)
Skrzyczeń – wierci się pod skórę: głowa, uszy, szyja, klatka, bok, brzuch. Czerwone guzki wokół korytek. Koń trze, kopie, gryzie → urazy, skorupki, eksudat, wysypanie sierści, pogrubienie skóry. Częste infekcje wtórne bakteryjne. Wysoce zaraźliwa: kontakt bezpośredni + wspólne siodła/strzyżła.
Ropucha ogonowa (Psoroptic mite)
Guzki i wysypanie sierści na poła (między uszami), grzywie, ogonie. Kolonie na powierzchni skóry, szybkie rozprzestrzenianie. Nie zarażają ludzi. Łatwiejsze wykrycie skrobieniem niż pchłowe. Wygłodzona u koni w USA, rzadka globalnie.
Ropucha nogowa (Chorioptic mites)
Mange nóg/stóp. Poniżej skoków/kolan, zwłaszcza rasy zimnokrwiste z gęstą sierścią („pióra”). Na powierzchni skóry: skorupki, łuski, wysypanie sierści. Koń stuka nogami, gryzie je. Przeżywa zimę – konieczne leczenie stajni, pastwisk I zwierząt, by nie stać się przewlekłą.
Leczenie
Pchłowa i ogonowa: roztwór siarkowy lub insektydy miejscowe, wielokrotnie co 12–14 dni. Chorioptowa: insektydy organofosforowe miejscowe. Skóra nasycona, umyty, skorupki usunięte sztywna szczoteczką. Antybiotyki przy infekcjach wtórnych.
Profilaktyka
Codzienne czesanie – wczesne wykrywanie, hamowanie rozprzestrzeniania. Podejrzenie → weterynarz, plan leczenia. Regularne czyszczenie/dezynfekcja boksów, siodeł, strzyżła – zapobiega przewlekłości.