Łupież u koni (seborreja) to łuszcząca, łuskowata choroba skóry. Nie jest to choroba świącząca, wtórne infekcje bakteryjne nie zawsze występują. Dzieli się na pierwotną i wtórną – każda może sucha lub tłusta.
Seborreja pierwotna
Rzadka. Grzywek, ogon, przód łydki tylnych kończyn. Czasem "stud crud" (brud ogiera), choć nie dotyczy tylko ogierów.
Seborreja wtórna
Związana z: infekcjami skóry, niedoborami odżywczymi, chorobami wątroby, wadami wchłaniania jelit, niedoborem wit. A, zaburzeniami hormonów płciowych, autoimmunologicznymi chorobami skóry.
Seborreja sucha
Łuszczenie i łupki jak łupież. Skóra w miarę zdrowa, przyczyna często odżywcza (dr Christine Rees, DVM, Texas A&M).
Seborreja tłusta
Łuski trzyma je sebum – grube, żółto-brązowe skorupy. Po odpadnięciu: łysiny do 20 cm. W czasie: skóra zgrubiała, nielastyczna, koń chudnie i traci kondycję.
Leczenie
- Pierwotna: nieuleczalna, kontrola lekami miejscowymi.
- Wtórna: może ustąpić po usunięciu przyczyny bazowej.
- Sucha: regularne tondowanie, preparaty z siarką/siarczanem, szampony z kwasem salicylowym, preparaty katalityczne.
- Tłusta: szampony z nadtlenkiem benzoilu i rozpuszczającymi sebum.
- Antybiotyki doustne i miejscowe przy wtórnej infekcji bakteryjnej.