Rodzaje rojków
Pięć gatunków rojków powoduje ropę u koni. Należą do nich: rojek ropny (sarcoptic) atakujący głowę i szyję, rojek psoroptyczny (psoroptic) – grzbiet, grzywę i łopatki, rojek chorioptyczny (chorioptic) – dolne partie nóg, rojek demodektyczny (demodectic) – szyję i łopatki, oraz rojek słomiany (straw itch) – prawie każdy obszar ciała. Większość rojków wkopuje się pod skórę i złada jaja, z wyjątkiem rojka chorioptycznego, który żywi się na powierzchni skóry.
Przyczyny zarażenia
Rojki żyją na wysokich trawach i przenoszą się na nogi konia, a następnie wędrują w górę ciała. Dlatego konie z obfitym ożyleniem nóg (np. rasy zimnokrwiste) są szczególnie narażone. Rojki mogą też znaleźć się w zasobach paszy, psując ją i zostawiając drobny pył. Po zarażeniu pasożyty przenoszą się między koniami kontakciem fizycznym lub przez szczotki używane na wielu koniach.
Objawy
Objawy ropy: silny swęd w zmieńach, wysypywanie się sierści, widoczne drobne guzki i wrzody. Skóra może łuszczyć, pękać i wysuszać. Koń może gryźć i lizać zmiany. Zmiany mogą rozprzestrzeniać się na całe ciało. Rojki czasem widać gołym okiem, ale pewna diagnoza daje weterynarz pobierając skrob skóry do mikroskopu.
Leczenie
Leczenie zależy od stopnia zaawansowania. Podstawą jest umycie zmień szamponem insekticydnym. Po dokładnym wysuszeniu nakłada się krem lub sprej antyseptyczny. Czasem konieczne są antybiotyki oprócz maści. Aby zatrzymać rozprzestrzenianie, zarażonego konia oddziela od innych. Sprzęt do pielęgnacji i uprzęż używaj tylko na tym koniu.