Bakterie Staphylococcus intermedius – normalnie obecne na skórze psa – mogą czasem prowadzić do poważnego zapalenia. Przyczyną mogą być zaburzenia układu odpornościowego lub metabolizmu, czasem przyczyny nie da się ustalić. Pioderma może prowadzić do dalszych komplikacji: infekcji pasożytniczych, alergii i chorób hormonalnych jak niedoczynność tarczycy. Objawów piodermy u psów może być kilka lub wiele.
Objawy ogólne
Pioderma występuje w torbinkach włosowych, wywołując stan zapalny, co prowadzi do świądu i w większości przypadków do wypadania włosów (alopecji). U niektórych psów zmiany występują w poszerzonych strefach okrągłych z łuszczycami na obwodzie. Inne objawy: pęcherzyki (wypukłości wypełnione komórkami zapalnymi nekrotycznymi) lub guzki (opuchlizny skóry, czerwone lub różowe, gorące w dotyku, potem zakorzeniewające). Może wystąpić erytem (poczerwienienie skóry) lub hiperpigmentacja (skóra przybiera ciemniejszy odcień). Możliwa erozja naskórka, dyskomfort i ból.
Pioderma powierzchowne i płytkie
Pioderma powierzchowne może występować w zgłębiach skóry: zmarszczkowatej twarzy czy pochwie. Może być też piotraumatyczne – wydziela ciepło, gorące w dotyku. Formy płytkie: nieregularności autoimmunologiczne i problemy metaboliczne w piodermie mukokutanej, pęcherzyki, łysienie i zaburzenia odpornościowe w impetigo i folikulitie bakteryjnej.
Pioderma głębokie
Ciężkie zainfekowanie bakteriami obejmuje nie tylko torbinkę włosową, ale też tkanki głębokie wokół. Pies może cierpieć na furunkelozę – pękanie torbinek włosowych przez głębokie infekcje grzybicze. Inny objaw: nieregularność autoimmunologiczna eozynofilowa z raną na końcu nosa. Mogą wystąpić liczne raany czy pęcherzyki, głównie na tułowiu, rzadziej na nogach, kończynach czy twarzy. Czasem na brodzie pojawiają się zmiany typu trądzik. Głębokie pioderma zazwyczaj wiąże się z różnymi chorobami: pies traci apetyt, chudnie, osłabiewa, może mieć gorączkę.