Dog niemiecki – jedna z największych ras. Wyhodowana w Niemczech z iryskich wilkołaków i mastifów angielskich. Wysokość 30–34 cale w kłębie, waga 45–90 kg (Web Vet). Duży rozmiar predysponuje do wad genetycznych.
Dysplazja stawu biodrowego
Częsta u ras dużych/olbrzymich. Dogi niemieckie genetycznie narażone (także owczarki niemieckie, bernardyny, rottweilerzy). Niewłaściwe dopasowanie głowy kości udowej do gniazda – wady budowy, słabe mięśnie/związki. Duża waga nasila chorobę. Objawy od 5 m-cy: zmieniony chód, kulanie, niechęć do biegania/zabawy. Postępująca -> zapalenie stawów degeneracyjne. Leczenie: kontrola wagi, ruch o niskim obciążeniu, chirurgia.
Kardiomiopatia
Choroba mięśnia serca (Canine Inherited Disorders Database). Też inne rasy olbrzymie. Dwa typy: rozciągnięta (komory rozszerzone, nie kurczą się -> powiększenie serca) i przerostowa (rzadsza, serce powiększa się, komory kurczą się). Przeobciążenie serca -> niewydolność serca. Objawy: problemy oddechowe, utrata wagi, apetytu, arytrmia. Leki na arytrmię, dieta.
Zespół wobblera (niestabilność kręgowia szyjnej)
Może dotyczyć szczeniaków 3-miesięcznych. Inna nazwa: niestabilność kręgów szyjnych. Kręgi, związki, dyski w szyi zmalformowane, kanał kręgowy zwężony -> ucisk rdzenia. Niestabilność ruchów („wobble”). Słabość, chód wysokokrokowy. Postępuje. Leki przeciwzapalne (przeciw obrzękowi, ochrona rdzenia). Ciężkie przypadki: chirurgia (wysokie ryzyko powikłań – CIDD).