Aconitum napellus to zioło używane od wieków. Oprócz pięknych kwiatów – cenne w homeopatii. Wiele odmian. Występuje w północno-wschodnich USA, Wielkiej Brytanii, Europie. Pochodzenie nieznane – hipoteza: Azja.
Ciekawostki
Nazwy pospolite: wilcze ziele, kłaczek. To zioło, nie kwiat. Rosnąco, do 2,4 m. Liście dłoniaste, fioletowe, niebieskie, żółte, białe. Owoc: mały workowatek. 109 gatunków, 7 hybryd. Masowo w Alpach Szwajcarskich.
Właściwości
Aconitum napellus (akonit) to trujący rośliny. Objawy zatrucia: mrowienie skóry, wymioty, zimno. Jeszcze w 2004 r. kanadyjski aktor Andre Noble zmarł po przypadkowym zjedzeniu na obozie. Zawiera wiele toksycznych substancji, brak antagonisty. Skuteczność bliska śmiertelnej toksyczności – łatwo przedawkować.
Historia
Miejsce w mitologii. Jako wilcze ziele – odstrasza wilkołaka, chroni noszącego. Starożytni Rzymianie: egzekucje skazanych. Później zakaz uprawy i karania. Zabójstwa za pomocą akonity (akonityna). W średniowieczu: otruwanie wód przed ucieczką.
Ostrzeżenie
Wszystkie 109 gatunków zawiera akonitynę. Najwięcej w korzeniu. Zjedzenie liścia lub kawałka korzenia -> drętwienie i mrowienie w ustach. Dzieci i zwierzęta z dala. Nigdy nie uprawiaj z ziołami spożywczymi.
Zastosowania
Maz maścią na skórę -> drętwienie, ulga bólowi. Reumatyzm, lumbago, neuralgia. Tinktura: zwalnia serce u chorych sercowo. Spowalnia pulz -> stany nerwowe. Chłodzące działanie wewnętrzne -> gorączka, przeziębienia, zapalenie płuc.