Kastracja suki to usunięcie narządów rozrodczych. Powody: zapobieganie ciąży, problemy behawioralne, prozdrowotne korzyści. Mogą wystąpić powikłania, ale ASPCA twierdzi, że korzyści przeważają nad ryzykiem.
Rak pęcherza
Według ASPCA: kastracja nieznacznie zwiększa ryzyko raka pęcherza. 3 typy: karcynom płaskonabłonkowy, osteosarkoma, hemangiosarkoma. Objawy: częste moczenie, nietrzymanie, krew w moczu. Diagnoza: morfologia, badanie moczu. Karcynom płaskonabłonkowy – agresywny, zazwyczaj śmiertelny.
Nietrzymanie moczu
Spadek estrogenu -> 5–20% suk nie kontroluje pęcherza (ASPCA). Może to moczenie przy ekscytacji. Ryzyko wyższe: pewne rasy, otyłość, kastracja przed 12. tyg. życia.
Zaburzenia hormonalne
Częste u suk kastrowanych w średnim wieku: niedoczynność tarczycy. Tarczyca produkuje hormony szerokiego działania. Kastracja -> mniej hormonów -> wypadanie sierści, infekcje skóry, łuszczenie, nieaktywność, apatia, słabość, zatępienie. Rzadziej: padaczka, pochylenie głowy. Rasy narażone: dobermany, settery irlandzkie, złote retrievery, dogi niemieckie, owczarki, kokery, min. schnauzery, boksery, pudle, jamniki.
Przytylanie
Kastracja zmienia hormony apetytu i metabolizmu. Razem z nieaktywnością/apatia z niedoczynności tarczycy -> otyłość. ASPCA: szczeniaki kastrowane wyżej ryzyko, ale dieta i ruch zapobiegają.
Agresja
Suki po kastracji zazwyczaj mniej agresywne, ale ASPCA: mały procent staje się bardziej agresywnych do ludzi i psów. Zmiana hormonów. Możliwa przyczyna: spadek oksytoyny (hormon szczęścia) i estrogenu.