Niemożność zatrzymywania moczu (UI) to niekontrolowane wyciekanie – nie kwestia braku wychowania. Częsty znak: mokre miejsce snu. Częstsze u sterylizowanych suek. Lek fenylopropanolamina (PPA) pomaga wielu psom.
Przyczyny i wskazania do PPA
PPA nie działa na wszystkie przyczyny UI. Wady wrodzone wymagają chirurgii. PPA skuteczne przy: osłabieniu sfinktera pęcherza/uretry z powodu problemów neurologicznych (dyskopatia), wieku lub otyłości.
Czym jest PPA?
Kiedyś popularny w ludzkich lekach (stymulant, odkażacz, supresor apetytu). Ze względu na skutki uboczne (udary, krwawienia mózgu u młodych kobiet) w USA tylko na receptę. W weterynarii uwalnia neuroprzekaźniki, poprawiając kontrolę sfinktera.
Skutki uboczne
Niepokój, lęk, utrata apetytu, nadciśnienie, tętno. Ryzyko przy: chorobach serca, jaskrze, nadczynności tarczycy, cukrzycy, nadciśnieniu. Interakcje z L-deprenylem, antydepresywami tricyklicznymi, NLPZ, amitrazem.
Dawkowanie
Zależne od wagi i zdrowia. Zazwyczaj 2–3 razy dziennie. Niektórzy psy po czasie przyjmują raz na dzień co drugi dzień. Czasem dodaje się hormony (dietylostilbestrol – suki, testosteron – suki). Lek działa po kilku dniach, często dożywotnio.
Alternatywy
Impramina, hormony, w ciężkich przypadkach chirurgia.