Kiedy podejrzewamy nietrzymanie moczu?
Jeśli pies kapi moczem, oddaje go w niewłaściwych miejscach, moczy się we śnie lub nie kontroluje oddawania moczu – może to być nietrzymanie. Wiele innych stanów daje podobne objawy, ale jest łatwiej curable. Konieczna konsultacja weterynaryjna.
Przyczyny
Wady wrodzone – najczęstsza to pęcherzykowo-moczowidłowe złącze błędne (ektopic ureter), powodujące kapanie moczu u szczeniąt. Najbardziej narażone: husky syberyjskie. U psów starszych mięśnie zatrzymujące mocz w pęcherzyku osłabiają, lub pies staje się senilny i nie zdaje sobie sprawy z kapania.
Diagnoza
Weterynarz pobiera mocz na uprawę bakteriologiczną (wykluczenie infekcji). Ważne: wiek, przeszłe operacje, leki, spożycie wody, inne objawy (neurologiczne, słabość), czy pies potrafi normalnie oddawać mocz. Dodatkowo: badania krwi, RTG, USG.
Leczenie
U szczeniąt z wadą wrodzoną – operacja. Jeśli przyczyna behawioralna – trening. Farmakoterapia: estrogen, efedryna, fenylopropanolamina wzmacniają napięcie mięśni pęcherzyka (według Uniwersytetu w Waszyngtonie).
Inne stany mylone z nietrzymaniem
Częste oddawanie moczu (infekcja pęcherzyka, kamienie, guzy) – pies wie, że moczuje. Moczenie podległościowe – pies kładzie się na grzbiecie i moczuje w obecności dominującego psa/ludzi. Częściowa obturacja moczowodu (guz, kamień) – pęcherzyk przepełnia się, mocz cieknąca wokół blokady imituje nietrzymanie.
Opieka nad psem nietrzymującym mocz
Pytaj weterynarza o stopień zaawansowania i potrzebną opiekę. Niektórzy psy (urazy kręgosłupa, senilność) potrzebują pieluch. Czasem konieczne ręczne opróżnianie pęcherzyka i jelita – weterynarz nauczy, jak to robić. Co 4–6 godzin pomoc, by uniknąć infekcji. Golenie futra wokół pachwiny ułatwia higienę.