Pęknięcia (hernie) u psów: genetyka, urazy. Wymagają operacji. U suk w ciąży – większe ryzyko, szczeniaki w zagrożeniu.
Co to jest pęknięcie?
Zapalone tkanka/narzędzie przebija ścianę mięśniową → wypuklenie chronione tylko skórą. Czasem → pęknięcie dławiące: ściana brzucha ucina krew do narządu wypukłego → martwica (nekroza). Ciąża pogarsza pęknięcie – rośnie z rozwijającymi się szczeniakami. Większe = większe zagrożenie życia.
Pęknięcia pępowinowe i pachwowe
Dwa częste typy.
Pępowinowe: nad pępkiem, miękkie, tłuszczowe.
Pachwowe: u suk w ciąży – szpara między ścianą brzucha a mięśniami tylnych nóg. Też tłuszczowe, ale ryzyko przebicia jelit. Małe pępowinowe – zazwyczaj niegroźne. Im większe, tym groźniejsze. Pachwowe – często zagrażające życiu.
Leczenie
TYLKO operacja. Weterynarze zazwyczaj kastrują/sterylizują w trakcie (pies już znieczulony – łatwiej dwa zabiegi). U suk w ciąży: usuwają ciążę podczas operacji pęknięcia i kastracji. Dla dobra suki i by nie przekazać wady – ciążę przerywa. Weterynarz oddala tkankę i wzmocni ścianę mięśniową szwami.
Ciąża a pęknięcia
Diagnoza w ciążce lub wlocie. Estrogen zmienia funkcję tkanki łącznej → pęknięcie (PetPlace.com). Róg macicy może być przyciągnięty do pęknięcia i wyciągnąć szczeniaki. Tylko skóra chroni – ogromne ryzyko dla szczeniaków i matki.
Hodowla a pęknięcia
Pępowinowe częste u suk w ciąży. Nawet jeśli łagodne – weterynarze odradzają hodowlę, jeśli wada widoczna przed ciążą (VetInfo.com). Pachwowe – dziedziczne, właściciele też odradzani od hodowli.