Kostna sarkoma to jedna z najczęstszych i najpowszechniejszych form nowotworu kości, stanowiąca około 35% wszystkich chorób kości. Charakteryzuje się rozwojem cech nowotworowych w komórkach kostonobudujących (osteoblastach) objędzających zewnętrzną powierzchnię kości. Większość przypadków występuje w okolicy tuż nad kolanem, choć przyczyna takiego rozmieszczenia nie jest jasna.
Przyczyny kostnej sarkomy
Mimo wieloletnich prób naukowców na całym świecie, dokładna przyczyna lub czynnik prowadzący do rozwoju kostnej sarkomy nadal nie jest znany. Według badań Mayo Clinic, ekspozycja na promieniowanie wydzielane przez pierwiastki chemiczne takie jak fluor i rad – głównie występujące w zanieczyszczonej wodzie – może zwiększać ryzyko rozwoju kostnej sarkomy, gdyż prowadzą do rozwoju cech nowotworowych w komórkach organizmu.
Ból
Ból to najczęstszy objaw kostnej sarkomy. Pacjent może doświadczać różnych form bólu: bólu kości i bólu zlokalizowanego. Ból kości to ból odczuwany w okolicy porażonej kości. Nasila się w nocy z powodu nieruchomości kości podczas snu. Z kolei ból zlokalizowany to ból odczuwany w całym ciele, często w okolicy krzyża i bioder.
Obrzęk
Kolejny częsty objaw to obrzęk kości i stawów. Gdy guz jest duży, może wystawać na zewnątrz, powodując obrzęk lub stan zapalny w okolicach stawów lub porażonych kości.
Inne objawy
Inne typowe objawy: wysoka gorączka, zmęczenie, wyraźna utrata wagi, kruchość kości prowadząca do złamań, trudności w ruchu przy każdej aktywności fizycznej z powodu silnego bólu, a w rzadkich przypadkach niedokrwistość.
Metody leczenia kostnej sarkomy
Formy leczenia różnią się drastycznie w zależności od wielkości guza, stadium nowotworu i ogólnego stanu pacjenta. Częste metody: chemioterapia neoadjuvantna (często poprzedzająca operację) i radioterapia (wystawianie na wysoką energię promieni X i gamma, niszczącą komórki i guzy nowotworowe).