Psy zdiagnozowane z chorobą nerek można ogólnie podzielić na dwie kategorie: ostre lub przewlekłe. Niewydolność nerek ostre odnosi się do nagłego początku choroby, takiego jak ten występujący, gdy pies pochłonie płyn do spryskiwaczy. Przewlekła choroba nerek odnosi się do procesu, w którym nerki zużywają się z czasem. W obu przypadkach obecność wyższych niż normalnych poziomów mocznika (BUN) lub azotu mocznikowego we krwi oraz kreatyniny są głównymi wskaźnikami choroby.
Objawy fizyczne
Objawy choroby nerek u psów obejmują wzmożone pragnienie, obniżony apetyt, częstsze oddawanie moczu, utratę wagi, wymioty i apatię. Charaktystycznymi objawami choroby nerek u psów jest wzmożone spożycie wody i produkcja moczu. Zazwyczaj to te wskaźniki zmuszają właścicieli psów do wizyty u weterynarza w celu badań. Przy przyjęciu, weterynarz wykorzysta kilka testów do postawienia diagnozy, w tym badania krwi i moczu.
Azot mocznikowy we krwi (BUN)
Badania krwi wskazujące wyższy niż normalny poziom BUN (azotu mocznikowego we krwi) są używane do wskazania możliwej obecności choroby nerek u psów. BUN mierzy, jak dobrze nerki radzą sobie z filtrowaniem toksyn z krwiobiegu. Obecność wysokich stężeń BUN we krwi może wskazywać na możliwość, że nerki nie funkcjonują prawidłowo. Jednak ten test nie może być używany jako jedyny wskaźnik choroby nerek, ponieważ podwyższony BUN przy braku objawów lub innych podwyższonych enzymów nerkowych we krwi może wskazywać tylko na to, że pies jest odwodniony z innych przyczyn.
Kreatynina
Podwyższone poziomy kreatyniny mogą również wskazywać na obecność niewydolności nerek u psów. Ten test mierzy zdolność nerek do filtrowania i eliminowania kreatyniny, która powstaje w wyniku regularnego katabolizmu mięśni, i jest uważana za standardowy wskaźnik wykrywania obecności choroby nerek u psów. Jednak obecność podwyższonych poziomów kreatyniny we krwi może również wskazywać na to, że pies był narażony na ciężkie i długotrwałe wysiłki fizyczne lub ma początki choroby przysadki.
Wapń
Podwyższone poziomy wapnia we krwi, czyli hiperkalcemię, mogą również być wskaźnikiem, że nerki mogą nie działać prawidłowo. Jednak istnieje wiele powodów, dla których pies może doświadczać hiperkalcemii, w tym: nadczynność przytarczyc, nowotwory i witaminowe zatrucie D. Podwyższony poziom wapnia we krwi nie wystarcza do zdiagnozowania niewydolności nerek u psów i powinien być stosowany razem z innymi wskaźnikami pierwszorzędnymi, takimi jak podwyższone poziomy BUN i kreatyniny, w celu postawienia diagnozy.
Stężenie moczu
Psy, które wykazują charaktystyczne objawy i testują dodatnio na obecność podwyższonych poziomów BUN, kreatyniny i wapnia we krwi, poddane są następnie ostatecznemu testowi mierzącemu grawitację właściwą, czyli stężenie, ich moczu. Psy w dobrym zdrowiu są niezwykle skuteczne w oszczędzaniu wody i filtrowaniu i eliminowaniu toksyn z krwi. Mierzy się to stężeniem ich moczu. Im bardziej rozrzedzony jest mocz, tym mniej efektywnie funkcjonują ich nerki. Obecność podwyższonych wskaźników chemii krwi wraz z rozrzedzonym moczem i objawami zazwyczaj potwierdza obecność niewydolności nerek u psów.