Hipomielinizująca neuropatia (hipomielinizacja) – choroba wielu ssaków. Osłona mielinowa to warstwa tłuszczowych komówek owijająca każdy nerw (w tym mózg i UKN). Zapewnia, że impulsy elektryczne docierają tam, gdzie trzeba. Przy hipomielinizacji osłona cieńsza – trudna komunikacja nerwowa. U psów konkretne objawy.
Drżenie
Drżenie całego ciała („zespół drżącego szczeniaka”) – najbardziej charakterystyczny znak (Merck Veterinary Manual). Badanie z 1987 (Acta Neuropathologica): dwa szczeniaki weimaranerowe z drżeniem od 3 tygodni. Badanie: cienka osłona mielinowa w mózgu i rdzeniu. Wniosek: brak leczenia na drżenie od hipomielinizacji, ale czasem samoistne ustąpienie. U jednego psa drżenie zniknęło. Curtis Dewey (Practical Guide to Canine and Feline Neurology): nie wszystkie drżenia od hipomielinizacji – inne: stan zapalny, infekcja wirusowa. Wszelkie drżenia zgłaszaj weterynarzowi natychmiast.
Brak koordynacji
U niektórych ras (golden retriever) objawia się brakiem koordynacji głębszym niż u typowych szczeniaków. Go Pets America: słaba kontrola tylnych nóg, kucanie na tylnych, „skakanie zającze” (obie tylne nogi razem). Skakanie zającze też przy dysplazji bioder – u szczeniaka/mlodego psa raczej hipomielinizacja, u starszego – dysplazja.
Wczesny wystąpienie
Główne rozróżnienie od innych chorób dających drżenie/brak koordynacji: wiek wystąpienia objawów. Przyczyny: dziedziczenie i infekcja płodowa -> objawy w tygodniach po urodzeniu.
Objawy w różnych rasach
Rasy predysponowane: bernardyn, czau-czau, weimaraner, samojed, dalmatyn. Springer spaniel i weimaraner: hipomielinizacja UKN z drżeniem. Golden retriever: forma obwodowa – brak koordynacji i słabość mięśni.