Według American Kennel Club, labrador retriever był ulubioną rasą w USA w 1990–2009. Labradorzy, jak wszystkie rasy, mogą mieć alergie: wdychane (atopia), pokarmowe, kontaktowe. Prawie wszystkie psy reagują na skórę: świąd, lizanie, trącenie głową, gryzienie łap.
Definicja alergii
Labrador rozwija alergię skórną, gdy układ odpornościowy nadreaguje na alergen. Organizm produkuje białko „IgE” (immunoglobulina E). Gdy te białka przyłączą się do komórek tucznych w skórze, uwalniają chemikalia drażniące (np. histaminę) – one odpowiadają za objawy. Labradorzy i niektóre rasy (bulterier, schnaucer, mops, owczarek niemiecki, beagle) są bardziej skłonne, bo produkują nadmiar IgE.
Infekcje ucha
Oprócz objawów skórnych, labradorzy mają predyspozycję do infekcji uszu z alergii. Bardzo bolesne, nielczone – utrata słuchu. Znaki: trącenie uchem o meble/podłogę, trzęsienie głową, jamczenie. Jeśli ucho czerwone w środku i smierdzi – pilnie do weterynarza. Nie czyść samemu – możesz wpchnąć infekcję głębiej lub uszkodzić pęcherzyk. Najlepsza prewencja: unikanie alergenu. Np. alergia na pyłki – trzymaj psa w domu wczesnym rankiem i wieczorem.
Atopia (alergie wdychane)
Atopia – najczęstsza przyczyna alergii labradorów. Alergeny: pyłki drzew, chwastów, traw, roztocza pyłowe, pleśń. Leczenie weterynarza: antyhistaminy (np. Benadryl), kwasy omega-3, immunoterapia (zrzuty), szampony hipואלergiczne, niskie dawki steroidów (np. prednizon).
Alergia na pchły
Częsta przyczyna alergii skórnych. Psy nie są alergiczne na pchłę, ale na ślinę wstawioną przy ugryzieniu. Najlepsze leczenie: ścisły program kontroli pchł. Popularne leki: Frontline, Advantage – maź na kark raz w miesiącu.
Alergie pokarmowe
Odpowiedzialne za ~10% alergii u wszystkich ras. Typowe alergeny: wołowina, kurczak, ryby, mleko, kukurydza, soja. Najlepsze leczenie: dieta eliminacyjna. Przez 12 tygodni: domowa dieta z białkiem i węglowodanem, których pies nigdy nie jadł (np. królik + ryż). Co tydzień dodaj 1 składnik i obserwuj reakcje, aż znajdziesz winowajcę.