Padaczka u labradora

Labrador retriever należy do ras narażonych na padaczkę – chorobę neurologiczną powodującą napady. Nie ma leczenia ani testów przesiewowych, ale napady można kontrolować lekami.

Podstawy

Padaczka – zaburzenie mózgu, skurcze/napady od lekkich drgań po gwałtowne trzęsienia. Może być wtórna: kinkhost, cukrzyca, guzy mózgu. Pierwotna padaczka uważa się za dziedziczną u niektórych ras, w tym labradorów (artykuł „Health Concerns of the Labrador Retriever” na „Canada's Guide to Dogs”). Przyczyny nieznane – leczenie celuje w objawy (napady), nie w chorobę.

Znaczenie

Labradory nie są w grupie najwyższego ryzyka, ale choroba w rasie sięga. Największe ryzyko: owczarki niemieckie, keeshondy, beagle, setterzy irlandzi, bernardyny, pudle, kokery (PetPlace.com). Słaba hodowla pogłębiła choroby genetyczne u labradorów (Bark Bytes). Popularność rasy -> hodowle masowe (puppy mills) -> problemy genetyczne, w tym padaczka. Brak testu na predyspozycję – kupno u rzetelnego hodowcy zmniejsza ryzyko.

Składowe napadu

Trzy fazy: „aura” – zapowiedź ataku: jankanie, nerwowość, drżenie, ślinienie, chowanie się (PetPlace). Może być subtelna. Gdy napad się rozpocznie, nie da się go zatrzymać. „Iktus” – sam napad: pies pada na bok, nieproszone kopnięcia, nadmiar śliny, niekontrolowane drgania, niekontrola moczu/stolca. Trwa od sekund do minut – od petit mal do grand mal. „Postiktalna faza” – po napadzie: dezorientacja, chodzenie, błądzenie (PetPlace). Trwa minuty do dni.

Rozwój

Napady w każdym wieku, ale pierwotna padaczka często debiutuje ok. 2. roku życia. Większość psów z pierwotną padaczką ma pierwszy napad przed 5. rokiem życia (Canada's Guide to Dogs).

Leczenie

Łagodne, krótkie, rzadkie napady – bez leków. Powtarzalne i ciężkie – leki przeciwskurczowe: fenytoina, fenobarbital, primidon, diazepam. Każdy pies z napadem natychmiast do weterynarza – wykluczenie przyczyn: cukrzyca, tarczyca, infekcje, guzy, reakcja na szczepionkę (Canada's Guide to Dogs). Gdy inna przyczyna wykluczona – start leczenia kontrolującego napady.

Rozważania

Niektórzy weterynarze uważają, że stres i pobudliwość wpływają na napady. Właściciele psów leczonych powinni minimalizować znane stresory: jazda autem, ring wystawowy. Sukce, które miały napady, nie powinny być hodowane – choroba może być dziedziczna, a zmiany hormonalne w ciąży mogą wywołać napady.