Ślepa epilepsja u kotów to potoczne określenie tymczasowej ślepoty, jaką doświadczają niektórzy koty w stanie popadowym (tzw. post-ictus). Zwierzęta przeżywają dwa typy padaczek: "uogólnione" (częstsze) – objęte całym ciałem, oraz "ogniskowe" – dotykające pojedynczej części ciała.
Objawy
Objawy padaczek u kotów: utrata przytomności, zmiana zachowania (nagła agresja), ślinienie, zmienione ruchy lub drgania. Może wystąpić padaczka wielka (grand-mal) z trąceniem i wałowaniem. Niektóre koty mają pojedynczy epizod, inne rozwijają chorobę padaczkową. Diagnoza epilepsji: gdy padaczka trwa >30 min lub >3 padaczek dziennie.
Fazy padaczki
Padaczka to nieproporcjonalne ruchy/skurcze mięśni arbitrary. Trzy fazy: 1) "aura" – zmiany zachowania; 2) "iktus" – sama padaczka (często fekalia i mocz); 3) "post-iktus" – okres odzyskiwania. Tymczasowa ślepota, leniwość, anormalne ruchy, dezorientacja.
Opieka podczas padaczki
Właściciele bywają traumatyzowani. Najlepsze: zabezpieczyć otoczenie – odsunąć ostre/ciężkie przedmioty. Nie zbliżać się do pyszczka – kot może ugryźć. Zapamiętaj szczegóły do opisu weterynarzowi: czas trwania, liczba, typ ruchów, wymioty/biegunki. Jak najszybciej do weterynarza.
Leczenie
Szybkie leczenie może zmniejszyć dawki leków zapobiegających kolejnym padaczkom. Może znaleźć się przyczyna: zatrucie, uraz, uraz głowy. Często przyczyna niejasna. Weterynarz zazwyczaj przepisuje leki przeciwpadaczkowe. Obserwacja przyszłych padaczek i ich wzorca decyduje o dalszym leczeniu i badaniach.
Ostrzeżenia
Niebezpieczne gwałtowne odstawianie leków na padaczki. Padaczki mogą objawiać chorobę bazową – weterynarz musi to ocenić. Kot może szukać opiekuna przed padaczką lub go unikać. Czas odzyskiwania bywa tak stresujący jak padaczka. Pamiętaj: ślepota, spotykanie, ślinienie, dziwne ruchy – zazwyczaj przemijają.