Oba – kamienie i kryształy w pęcherzu – mogą wpływać na zdrowie psa, zwłaszcza przy infekcjach dróg moczowych (ZDM). Kryształy to minerały tworzące różne kształty, rozmiary, ilości zależnie od psa. Nie zawsze szkodzą, ale w określonych okolicznościach – tak.
Objawy
Typowe: naprężanie przy moczaniu, częste moczowanie, kilka kropli na raz, kapanie moczu. Pies z podrażnieniem od kryształów: strata apetytu, biegunka, wymioty, depresja. Jeśli jakikolwiek objaw – konieczna wizyta u weterynarza.
Diagnoza
Pierwsze badanie: palpacja pęcherza, ogólne badanie moczu, upodmiotnienie moczu. Palpacja – czy pęcherz przepełniony. Badanie moczu – typ kryształów i ewentualna infekcja. Dobór antybiotyku przy infekcji zależy od badania moczu. Weterynarz może sprawdzić pH moczu, by ustalić typ kamieni/kryształów.
Kryształy struwitowe
Często towarzyszą ZDM, częstsze u sucek. Występują u młodych i średniego wieku, częściej u labradorów, pudli, pekińczyków, spanieli, niektórych terierów. Struwity伴随高碱性pH od bakterii – diagnoza z upodmiotnienia moczu.
Kryształy szczawiany wapnia
Częstsze u samców, u miniaturowych pudli, miniaturowych schnauzerów, jorków, lhasa apso. Mogą znaleźć się u zdrowego psa, ale bez kontroli zamieniają w kamienie -> infekcje, problemy. Psy z kryształami szczawianowapniowymi mają pH kwaśny lub obojętny. Same kryształy nie grożą, chyba że zamienią się w kamienie.
Leczenie i prewencja
Zależy od typu. Struwity: antybiotyk + sok z żurawiny lub kapsułki ekstraktu. Żurawina – najlepsza prewencja: zapobiega przyczepianiu bakterii do ścian pęcherza. Zakwaszenie diety rozpuszcza kamienie struwitowe. Szczawian wapnia: zazwyczaj usuwanie chirurgiczne. Zasilczenie pH moczu dietą: miód, lucerna, warzywa, ocet jabłkowy, dynia, jabłka, banany.