Kamienie struwitowe występują nie tylko u psów, ale też u ludzi i innych zwierząt. Aż 85% psów z kamieniami struwitowymi to suki. Niektóre rasy są bardziej predysponowane. Psy z kamieniami w pęcherzu mogą nie wykazować objawów. Niektóre wydalają kamienie samodzielnie, inne wymagają interwencji weterynaryjnej.
Diagnoza
Typowe objawy: krew w moczu, nawracające infekcje pęcherza, problemy z moczeniem. Wydalony kamień świadczy o obecności innych – analizuje się go, by dobrać leczenie. Kamienie struwitowe widoczne na rentgenie – to najpopularniejsza metoda diagnozy, jeśli pies nie wydał kamienia.
Typy
Typy kryształów struwitowych różnią się składem mineralnym. Najczęstsze: struwit i oksalat – podejście do leczenia różne. Kamienie struwitowe powstają z kryształów struwitowych w wyniku zmian w moczu przy infekcjach pęcherza (stafylokoki, proteus). Kryształy struwitowe wymagają pH zasadowego, oksalatowe – kwasnego. Oksalaty powstają, gdy za dużo oksalatu wchłania się do krwi i dostaje do nerek z moczem.
Skład mineralny
Kryształy struwitowe = fosforan + magnez + amon. Nazywane też kryształami trifosforanowymi. Częste w zdrowym moczu, u psów zazwyczaj bezskuteczne, chyba że towarzyszy im infekcja. Infekcja + kryształy = ureaza, co czyni je bardziej szkodliwymi.
Formowanie się kamieni
Mocznik (urea) naturalnie wydalany z moczem. Bakterie rozkładają mocznik na amoniak, który w wodzie jonizuje się do amonu – toksycznego dla komórek ściany pęcherza, wywołującego stan zapalny. Uwalniają się białka, a kryształy struwitowe wykorzystują powstałą macierz do formowania kamienia. Reakcja możliwa tylko przy pH zasadowym moczu.
Leczenie
Usunięcie chirurgiczne lub voiding urohydropropulsion (napełnianie pęcherza płynem w celu wypchnięcia kamienia). Chirurgia – najbardziej bezpośrednia. Małe kamienie: cystoskopia lub rozpuszczanie dietą. Cystoskopia droższa. Specjalne diety weterynaryjne rozpuszczają kamienie i kryształy naturalnie, rozrzedzają mocz i wspierają zdrowie dróg moczowych.