Co to jest nietrzymanie moczu?
Nietrzymanie moczu (urinary incontinence) to niekontrolowane oddawanie moczu. Często mylone z częstym oddawaniem (pies kontroluje, ale czuje często pragnienie) i moczaniem podległym (impulsywne przy ludziach/zwierzętach). Przyczyny: infekcje pęcherza, wady moczowodu, choroby neurologiczne, urazy kręgosłupa. Najczęstsza: niewydolność sfinktera moczowego.
Niewydolność sfinktera moczowego (ektopiczne moczowodzie)
Moczowód to rura przenosząca mocz z nerek do pęcherza. Niewydolność sfinktera (ektopiczne moczowodzie) – jeden lub oba moczowodzie nie wpływają do pęcherza, ale do moczowodu, pochwy lub innego nietypowego miejsca. Wada wrodzona: 81% suek i 57% wszystkich psów z nietrzymaniem. Rasy: husky syberyjski, miniaturowy pudel, welsh corgi, labrador, niekiedy kolie i teriery. Leczenie: farmakologiczne lub chirurgiczne.
Infekcje pęcherza
Pierwsza podejrzana przy nietrzymaniu. Diagnoza: test moczu na kryształy infekcyjne. Leczenie: leki, nieinwazyjne.
Zakrzepy/zakrzepowe zatykania
Jeśli test moczu negatywny – sprawdza się zatkanie moczowodu kamieniem lub guzem. Częściowe zatkanie – leki rozpuszczające; pełne – zazwyczaj chirurgia. Nieleczone pełne zatkanie śmiertelne w 3–4 dni.
Choroby neurologiczne i kręgosłupa
Wpływają na układ nerwowy → funkcję pęcherza. Osłabienie mięśni wokół pęcherza → nietrzymanie. Mięśnie da się wzmocnić lekami. Najczęstszy lek: fenylopropanolamina (PPA).
Proin (PPA)
Fenylopropanolamina (Proin, PPA) – nienawęglowy agent sympatomimetyczny, zwiększa napięcie sfinktera, łagodzi objawy. Stymuluje receptory alfa-adrenergiczne → wzmocnienie mięśni moczowodu. Nie kuruje, ale daje dożywotnią ulgę.