Anatomia gardła psa jest dość podobna do ludzkiej. Znasz terminy: trzustka, krtaniowiec, przykrywka, przełyk – pies je ma i działają podobnie. Gardło psa zaczyna się od gardła (faryngu) – przejścia wyłożonego błoną śluzową między nosem a gardłem.
Trzustka psa
Trzustka (trachea) to rura z elastycznych, C-kształtnych krążków chrzęstnych. Łęgi grzbietowe łączą krążki, tworząc rurę. Powietrze przepływa w stronę lewego i prawego oddechu, dalej do oddechówek – mniejszych dróg w płucach. Z czasem krążki osłabną i spłaszczą, prowadząc do zapadnięcia trzustki. Najczęściej u ras małych: kaszel „klaksonowy”, problemy z oddychaniem, nietolerancja wysiłku.
Krtaniowiec psa
Głoska (larynx) siedzi na trzustce. Źródło wszystkich szczekania, wyrzygania, jękania. Wspólnie z przykrywką chroni trzustkę. Składa się z chrzęstu, mięśni, więzadeł. Trzyma ją urząd hyoidalny, który wspiera też język i gardło. Krtaniowiec ogranicza tarczycą (tarcza) z boków i z przodu. Jak u ludzi – stan zapalny krtaniowca to krtaniowiec.
Przykrywka psa
Przykrywka (epiglottis) na krtaniowcu – strażnik. Zapobiega wchlanianiu jedzenia do krtaniowca i trzustki przy połykaniu. Kształt liścia, przykrywa wchód do krtaniowca po rozpoczęciu połykania.
Przełyk psa
Przełyk (esophagus) biegnie obok trzustki, zaczyna się jako część gardła. Rura przewożąca pokarm do żołądka, praktycznie bez wchłaniania. Sfinktery na obu końcach pomagają dostarczyć jedzenie bez szkody. Górny sfinkter kieruje jedzenie do przełyku, nie do krtaniowca; dolny – wstęp do żołądka. Oba zamknięte, gdy pies nie połyka, by powietrze nie dostało się do układu trawiennego.