Dwa najczęstsze pasożyty jelitowe psów i kotów: taśmiaki i owonice. Oba żyją w jelitach, kradną składniki odżywcze z przechodzącego pokarmu, zagrażając zdrowiu. Rozróżnienie, który robak (lub oba) zaraził pupila, to klucz do właściwego leczenia.
Taśmiaki
Długie, segmentowane robaki w jelitach. Przylegają głowami do ściany jelita, wchłaniają składniki całym ciałem. Najczęstszy typ: segmenty z własnymi narządami rozrodczymi. Segmenty (jak ziarna ryżu) odłamują się, widoczne w kale. Dorosłe taśmiaki osiągają ok. 70 cm.
Owonice
Wyglądają jak makarony, częste u szczeniąt i kociąt. Żyją w jelitach, żywią się przekazywanymi składnikami, drażnią ściany. Duże zarażenie -> zapchaj jelita i biegunka. Zarażone szczeniaki: matowe futro, apatia, puchnięty brzuch. Dorastają do ok. 18 cm.
Przekazywanie
Taśmiaki: spożycie pchły z larwami lub gryzoń zarażony. Mogą przenosić się na ludzi (najczęściej dzieci połykające zarażoną pchłę).
Owonice: od matki do szczeniąt/kociąt mlekiem lub prenatalnie, chodzenie po zarażonym kale, zjedzenie małego zwierzęcia z larwami.
Diagnoza
Taśmiaki: segmenty w kale – pierwszy znak. Jajka rzadko w kale, diagnoza wizualna. Duże zarażenie -> biegunka, wymioty, większe fragmenty robaka.
Owonice: badanie kału metodą flotacji – jajka uniosą się i widoczne pod mikroskopem. Dorosłe owonice rzadko w kale, czasem w wymiotach.
Kontrola
Badanie i leczenie młodych szczeniaków/kociąt usuwa robaki kradnące składniki. Żaden protokół nie zabija wszystkich stadiów – weterynarz zaleca schemat krok po kroku, by złapać każdy etap dojrzewania.
Po wyeliminowaniu – profilaktyka. Miesięczne preparaty na pchły i gładkojaki serca często kontrolują też owonice. Taśmiaki zazwyczaj potrzebują konkretnego leku, potem czystość kuwet/podwórka i kontrola gryzoni zapobiegają reinwazji.