Koniec życia pupila to smutny czas. Gdy przyznasz się, że choroba nie da się wyleczyć, zadbaj o maksymalny komfort w ostatnich dniach. Istnieje kilka klas leków przeciwbólowych na różne typy i nasilenie bólu. Cel: najsłabszy lek dający ulgę – silniejsze dają gorsze skutki uboczne.
Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ)
Blokują produkcję chemikaliów odpowiedzialnych za stan zapalny, obrzęk, ból. Karprofen, etodolak, meloksykam – najczęściej przepisywane na łagodny/umiarkowany ból (zazwyczaj zapalenie stawów). Dobrze wchłaniane doustnie, dobrze tolerowane. Łączenie NLPZ ze sobą lub ze steroidami zwiększa ryzyko chorób wątroby; psy z niewydolnością wątroby mogą doznać gwałtownej niewydolności na tych lekach.
Kortykosteroidy
Nie łagodzą bólu bezpośrednio, ale doskonale redukują stan zapalny powodujący ból. Zazwyczaj wtrysku – periodyczne dawkowanie zamiast tabletki dziennie. Długotrwałe stosowanie uszkrzadza chrzęst, ale przy bardzo zaawansowanym zapaleniu stawów (mało chrzęstu) dają trwałą ulgę. U psa nieuleczalnie chorego długofalowe skutki uboczne nie mają znaczenia.
Narkotyki
Ostatnia deska ratunku przy silnym bólu. Chirurdzy weterynarii stosują plastry fentanylu po operacjach, ale też w opiece paliatywnej. Morfina i Demerol dla psów w wielkim cierpieniu, gdy właściciele przyzwyczajają się do myśli o eutanazji. Wszystkie narkotyki: ryzyko uzależnienia i nieprzyjemne skutki – stosuje się je poważnie.
Terapie alternatywne
Jeśli pies nie jest gotowy odejść, terapie poprawiają komfort w czasie. Akupunktura zmniejsza ból i stres, psy ją lubią. Kwasy omega-3 i bioflawonoidy (suplementy dzienne) myślą zmniejszać stan zapalny. Ciepłe okłady pomagają przy miejscowym bólu (stawy).