Jeżowice a choroby psów – wścieklizna, czuma i profilaktyka szczepień

Jeżowice (Ameryka Północna i Środkowa) żyją w lasach przy wodzie. Zazwyczaj wielkości małego psa, w miejskich rejonach (karmione) mogą ważyć >27 kg. Same w sobie nieagresywne, ale przenoszą śmiertelne choroby dla psów.

Zagrożenia epidemiologiczne

Główne: czuma psia (canine distemper) i wścieklizna. Ochrona: trzymanie psów w domu w lesistych rejonach + regularne szczepienia. Profilaktyka ratuje życie.

Czuma psia

Wirus, wysoko zaraźliwy dla dzikich zwierząt i psów. Przenoszenie: wydzieliny (katar, ślina, mocz). Objawy: napływ z oczu/rosa, gorączka, apatia, apetyt, wymioty, biegunka. Później atak na układ nerwowy: drgawki, paraliże – śmiertelne.

Wścieklizna

Wirus, przenoszenie: ugryzienie/skaleczenie. Atak na układ nerwowy/mózg. Zmiany zachowania: agresja, nadwrażliwość na światło/dźwięk/dotyk, piana u ust, chodzenie po makach, osłabienie, drgawki, odmowa jedzenia. Śmiertelna.

Diagnoza

Na podstawie objawów i historii – przez weterynarza. Brak testów bezwzględnych na czumę. Test na wściekliznę – tylko z tkanki mózgowej (po śmierci). Wścieklizna = kwestia zdrowia publicznego – badanie po śmierci obligatoryjne.

Leczenie

Brak kuracji na obie choroby. Czuma: leczenie objawowe (antybiotyki wtórne, płyny dożylne, leki na objawy neurologiczne, wymioty/biegunkę) – mimo to śmiertelna. Wścieklizna: kwarantanna i eutanzja przy objawach. Ryzyko dla ludzi.

Profilaktyka

Jedyna ochrona: szczepienia (co 1–3 lata). Szczeniaki: seria 3 szczepień w I roku – pełna ochrona po całej serii. Trzymaj ich z dala od jeżowic.