Choroby związane z czerniejącym wysypkiem skórnym u psów

Pies traci sierść i robi się czarny wysypiek. Przyczyna może być prozaiczna: pchły, lub hormonalna – alopecja X. Diagnoza trudna: badania krwi, moczu, czasem biopsja skóry. Niektóre rasy (pudle, malamuty alaskańskie, chow chowy, husky syberyjskie) są narażone na alopecję X.

Pchły, pchły

Pierwsza rzecz: przyjrzyj się blisko. Czarny wysypiek to może pchły i ich odchody. Przy silnej infekcji: czarne kropki (odchody) w sierści, pchły pełzają po skórze. Pies drapie i gryzie. Wypadająca sierść, zgagi, gorące plamy. Pies z alergią na pchły reaguje gwałtownie na kilka osobników. Weterynarz przepisze skuteczny środek na pchły. Generalne sprzątanie domu: odkurzanie, ewentualnie mgła od pasożytów.

Choroba czarnej skorupkowej skóry

Jeśli nie pchły – może to być choroba czarnej skorupkowej skóry (alopecja X lub pseudo-Cushing). Pierwszy objaw: wypadająca sierść, zazwyczaj symetrycznie z tułowia i tylnych nog. Sierść na głowie, szyi, przednich nogach normalna, skóra ściemnia.

Przyczyna wysypki

Wypadająca sierść w chorobie czarnej skorupkowej jest hormonalna – tak jak w niedoczynności tarczycy i chorobie Cushinga. Wszystkie trzy dają podobne objawy – weterynarz musi potwierdzić przyczynę. Diagnoza trudna: badania krwi (tarczyca, nadnercza), mocz, ewentualnie biopsja skóry. Prawidłowe funkcje tarczycy i nadnerczy potwierdzają alopecję X.

Alopecja X

Przyczyna: niski poziom hormonu wzrostu. Hormon wzrostu leczy, ale ostrożnie pod nadzorem weterynarza – ryzyko cukrzycy. Jeśli winne hormony płciowe – kastracja często rozwiązuje problem. Jeśli pies skastrowany i hormony w normie – weterynarz może zalecić nieleczienie, bo to problem estetyczny, nie zdrowotny. Leki: melatonina, trilostan, ketokonazol – weterynarz zdecyduje.

Choroba Cushinga i zaburzenia tarczycy

Niedoczynność tarczycy i choroba Cushinga też powodują wypadanie sierści i czarne wysypki. Cushing: dodatkowo matowe, suche futro, brzuch watowaty, czarne głowieczki na brzuchu, chłonnosc, niepłodność, polidypia/poliuria, słabość, utrata masy mięśniowej. Niedoczynność tarczycy: przytylanie, chłonność, nietolerancja zimna. Weterynarz postawi protokół leczenia.