Psy chorują na to samo co ludzie – padaczki. Diagnostyka, leczenie, interwencja podczas ataku – podobne. Po ataku: specyficzne zachowania, niegroźne.
Czym jest padaczka?
Komórki mózgu komunikują prądami (eksytacja/hamowanie). Padaczka = zaburzenie balansu → nadmierna ekscytacja neuronów.
Diagnostyka
- Przyczyny wtórne: guz mózgu, hipokalcemia, niewydolność wątroby, zaburzenia elektrolitowe, hipotiroidyzm, dysfunkcja metaboliczna.
- Lecczenie przyczyny wtórnej = leczenie padaczek.
- Jeśli nie ma przyczyny wtórnej: częstotliwość ataków → leki przeciwpadaczkowe.
Podczas ataku
- Obserwuj prodromy (zachowanie przed atakiem) – naucz się rozpoznawać.
- Pies może krzyczeć, tracić kontrolę moczu/stolca.
- Spokój! Odstaw niebezpieczne przedmioty. Nie trzymaj psa, nie wkładaj nic do pyska.
- Zapisz: sztywienie, ruchy łap, smakanie warg, czas trwania. Przekaż weterynarzowi.
Po ataku (faza postiktalna)
- Czasem pies normalny, nic się nie stało.
- Czasem: głód (mały przysmak uspokaja), chodzenie (pacerowanie) – pozwól przejść.
- Może: wizywanie, agresja. Obserwuj, zapisz – naucz się przewidywać.
Leczenie
Pierwotna choroba padaczkowa → leki przeciwpadaczkowe (przepisane przez weterynarza). Mieć pod ręką, umieć podawać.