Guzy komórkowe (MCT) – najczęściej na skórze, ale mogą powstawać w dowolnym miejscu. Rasy narażone: boksers, bostony, bulmastify, golden retrievery. Występują też u kotów, koni, świń, bydła. Mogą być łagodne lub złośliwe – zawsze leczyć (nieprzewidywalna biologia). Metody: chirurgia, radioterapia, chemoterapia.
Objawy
- Na skórze: pojedyncze/wielokrotne guzki, gładkie/zwiędłe. Często na tułowiu, okołopłodzie, kończynach.
- Po dotyku: zaczerwienienie (uwalnianie histaminy).
- Objawy ogólnoustrojowe: wymioty, biegunki, utrata wagi, krwiste stolce, szybkie tętno.
Leczenie
- Metoda wyboru: chirurgia z szerokimi marginesami (zmniejsza ryzyko rozprzestrzeniania).
- Radioterapia po operacji, jeśli nie usunięto całkowicie – skuteczna, jeśli bez metastaz.
- Metastazy wielomiejscowe: chemoterapia (prednizon, lomustyna, winblastyna, cyklofosfamid) – uzupełnia chirurgię i radioterapię. Leki pojedynczo lub w kombinacji.
- Palladia (zatwierdzona FDA 2009) – gdy inne metody zawiodły.
Sposoby podawania chemioterapii
- Tabletki doustnie (np. prednizon).
- Iniekcje w regularnych odstępach (wizyty w klinice).
- Infuzje dożylne (dobowa hospitalizacja).
Skutki uboczne
U psów łagodsze niż u ludzi (niższe dawki, inne leki). Najczęstsze: wymioty, biegunki, spadek apetytu, podatność na infekcje, wypadanie sierści (twarz, ogon). Zazwyczaj ustępują w kilku dniach.
Rozważania
Chemoterapia rezerwowana dla stadium zaawansowanych z metastazami (trudne do leczenia, często odporne). Prednizon: tania, dobrze tolerowana, bezpieczna – często pierwsza linia. Inne leki: większe ryzyko, droższe.