Taśmice to pasożyty jelitowe, które przyczepiają się do cienkiego jelita szczeniąt. U dorosłych psów mogą nie dawać objawów, ale u młodych szczeniąt powodują poważne dolegliwości. Wiele leków na taśmice nie nadaje się do stosowania u małych szczeniąt. Lekiem wyboru jest praziquantel. Równie ważna jest kontrola pchł, które są pośrednikami taśmic.
Charakterystyka taśmicy
Taśmice to spłaszczone robaki jelitowe z hakowatym ustem, przyczepiającym się do cienkiego jelita. Dorastają do 20 cm długości, a ich ciało składa się z segmentów ok. 1 cm. Najczęstszym gatunkiem jest Dipylidium caninum.
Droga zarażenia
Dojrzała taśmica odrzuca segmenty z jajami, które wydalają się z kalem. Szczenię nie zaraża się przez zjedzenie kalu – jaja muszą trafić do pośrednika. Larwy pchł połkają jaja, w których rozwijają się taśmice. Szczenię zaraża się, połknąwszy pchłę podczas czesania. Przy dużej populacji pchł cykl powtarza się, prowadząc do masowego zarażenia.
Objawy
U szczeniąt taśmice mogą powodować: zahamowanie wzrostu, niedokrwistość, dyskomfort brzuszny. Silne zarażenie może doprowadzić do zapchania jelit.
Diagnoza
Diagnozę stawia się na podstawie widocznych segmentów w kale – wyglądają jak ziarna ryżu. Segmenty można zauważyć pełzające wokół odcinka.
Leczenie
Wiele odrobaczających działa na taśmice, ale nie u małych szczeniąt. Lekiem wyboru jest praziquantel (marki Drontal, Tradewinds). Uszkadza pokrywę taśmicy, powodując jej rozkład. Dostępny jako tabletka lub iniekcja. Zazwyczaj jedna dawka; przy wysokim ryzyku reinfekcji – druga dawka po 2 tygodniach. Kluczowa jest kontrola pchł: obroże, preparaty na trawę, regularne czesanie.