Parwowirus psów (CPV) – częsta infekcja, rozprzestrzeniana fekaliami i zanieczyszczonymi powierzchniami. Najgroźniejszy dla szczeniąt, ale dorosłe psy też umierają w ostrej formie. Natychmiastowe leczenie = szansa na przeżycie. Objawy łatwe do zauważenia.
Biegunka
Najbardziej oczywisty objaw. Wirus atakuje jelita (enteritis). Kal: płynny, ciemny, krwisty. Natychmiastowe usuwanie kalu + odkażanie chlorem – wirus przeżywa długo po usunięciu fekaliów. Brak dezynfekcji = rozprzestrzenianie/ reinfekcja.
Wymioty
Częste, małe porcje – choroba niszczy trawienie, zabiera odżywki i wodę. Usuwanie wymiotów i dezynfekcja powierzchni konieczne. Higiena psa – by nie rozprzestrzeniał wirusa lizaniem/ węchem.
Odwodnienie
Postępowanie choroby: ciągłe wymioty/biegunka = utrata wody, elektrolitów, odżywek. Pies słaby, apatyczny, nieaktywny, nieodpowiadający. Leczenie: płyny dożylnie, woda z elektrolitami w domu.
Gorączka
Łatwa do wykrycia. W połączeniu z biegunką/wymiotami = infekcja. Podwyższona temperatura, ciągłe jaszczenie, apatia.
Test weterynaryjny
Test ELISA (CITE test) na kalu – prosty, tani, wykonywany w gabinecie.