Pchły to pasożyty z rzędu Siphonaptera – ok. 2000 gatunków na świecie. Wszystkie powodują swędzenie i dyskomfort. Mimo liczby gatunków, reakcje i zachowania są podobne.
Identyfikacja
Brązowe lub brązowoczerwone, spłaszczone ciało, 2-8 mm (trochę mniejsze od sezamu). 6 nóg, ostatnia para powiększona – skaczą ponad 30 cm. Samce i samice są pasożytami, trudno je odróżnić bez mikroskopu.
Znaczenie
Pchły wykrywają gospodarza wzrokiem,触须, ciepło, wibracje, CO2, przepływ powietrza. Żerują krewią – przenoszą choroby: hemobartonelloza, dżuma, tyfus, tularemia. Przenoszą też inne pasożyty: taśmice (Dipylidium caninum) i Dipetalonema reconditum. Powodują niedokrwistość i niedożywienie. Młode szczeniaki, psy z osłabioną odpornością, starzy psi przy masowym zakażeniu mogą umrzeć bez leczenia.
Cykl życiowy pchły
4 stadia: jajko, larwa, pupa, dorosła. 2 dni po parzeniu samica składa jajka (30-50 dziennie, 400-1000 w życiu). Jajka na psie lub w otoczeniu. Samica odkłada brązowe odchody (krew strawiona) – „brud pchli” – żywiące jajka. Przy cieple jajka wykluwają się po 2 dniach. Larwy (jak madki) jedzą brud pchli. Po tygodniu tkają kokony (pupy) i hibernują. Dorosła forma wykluwa się przy wibracjach, CO2 lub cieple (gospodarz). Cykl: ok. 15 dni, do roku przy niedobrym temp., braku gospodarza lub chemii.
Kontrola i prewencja
Konieczna by przerwać cykl i zapobiec chorobom. Skuteczna rutyna: usuwanie pchł z domu (wnętrze i zewnątrz) i z psa, plus regulatorzy wzrostu owadów (IGR) hamujące rozwój larw.
Uwagi
Pozbycie się pchł trwa do 6 miesięcy lub dłużej – zależy od warunków i stopnia zakażenia. Produkty i metody wpływają na czas. Przy silnym zakażeniu lub alergii na pchły (dermatitis) – konsultacja z weterynarzem o lekach na receptę.