Trzy główne typy guzów dziąseł: fibromatozny epulis, kostniący epulis, akantomatozny epulis (weterynarz Daniel A. Degner). W przeciwieństwie do guzów w innych częściach pyska, te są łagodne, ale niektóre mogą zamienić się w złośliwe (weterynarz Holly Nash). Epulidy nie dają przerzutów (Degner).
Ryzyko
Przyczyna epulid nieznana, ale czynniki ryzyka: boksersy częściej rozwijają epulis. Wiek: większość u psów 6+ lat (Merck Veterinary Manual).
Identyfikacja
Wszystkie trzy typy dotykają dziąseł, każdy ma cechy. Fibromatozny i kostniący: gładkie, różowe, bez surowych powierzchni. Akantomatozny: gładki lub wrzodowaty, zazwyczaj dolne przednie dziąsła. Najbardziej inwazyjny – wywodzi się z więzadła trzymającego korzeń zęba w szczęce. Diagnoza biopsią.
Objawy
Oprócz guza: ślinienie, utrata apetytu/trudności z jedzeniem, zły oddech, krwawienie, trudności z oddychaniem. Guz rosnący wypycha sąsiednie zęby – zgryz.
Leczenie
Standard: usunięcie chirurgiczne. Fibromatozny – zazwyczaj tylko operacja. Kostniący – usunięcie części kości pod guzem + kriochirurgia (3 cykle zamrażania). Akantomatozny – usunięcie części kości + guza, po operacji często radioterapia.
Prognoza
Usunięcie wylecza większość fibromatoznych i kostniących. Akantomatozny: 95% szans na wyleczenie po usunięciu. Mimo radioterapii przy małych guzach, rzadko może zamienić się w raka (Nash).