Guzy okołoodbytnikowe (perianal adenoma) u psów są rzadkie, ale ze względu na agresywny charakter mogą wymagać leczenia. Wczesna diagnoza i leczenie to klucz do sukcesu.
Identyfikacja
Najczęściej u psów starszych (>10,5 roku). Dotyczy samców i suk porównywalnie, choć samce niekasztrowani rzadziej chorują. Niektóre rasy mają predyspozycję genetyczną: owczarek niemiecki, koker spaniel, jamnik, springer spaniel, malamut alaskeński.
Objawy
Zaciębienie, tenesmus (uczucie konieczności wypróżnienia), nadmierne lizanie okolicy odbytku, pchanie się po podłodze tylną częścią ciała. Możesz zauważyć obrzęk w okolicy odbytku i dyskomfort psa.
Diagnoza
Weterynarz: badanie per rektum. Weterynarz dotyka (palpuje) guza oraz powiększone węzły chłonne. USG jamy brzusznej może wykryć guzy zbyt małe do palpacji.
Powikłania
Częsta powikłana: nadwapnienie (hiperkalcemia) – zbyt dużo wapnia w organizmie, wywołane sekrecją przez guz białka związanego z paratarczycą. Wg DVM 360, hiperkalcemia występuje w 26–53% przypadków guzów okołoodbytnikowych.
Leczenie
Guzy są silnie agresywne i szybko rozrastają się – leczenie wieloaspektowe: chirurgia (usunięcie guza, jeśli możliwe), chemo- i radioterapia.