Miozytis = stan zapalny i degeneracja tkanki mięśniowej szkieletowej. Może dotyczyć jednego mięśnia lub grupy. Psy chorują na kilka typów – każdy wymaga innego leczenia. Weterynarz konieczny.
Typy
Według Merck Veterinary Manual (wyd. 9): 3 powszechne typy: miozytis ossificans, polymiozytis, miozytis żuwacza (eozynofilowa). Każdy dotyczy innych grup mięśni. Miozytis ossificans – mięśnie i tkanki wokół stawów biodrowych. Polymiozytis – cały układ mięśniowy. Miozytis żuwacza – mięśnie żuwania. Inne typy – własne nazwy. Przyczyna nieznana, często objaw innych chorób.
Identyfikacja
Objawy zależą od obszaru. Miozytis ossificans: rosnący ból w okolicy bioder, stopniowa utrata ruchomości bioder. Polymiozytis: sztywny chód, ból mięśni, lenistwo, atrofia mięśni. Miozytis żuwacza: obrzęk mięśni żuchwowych, trudności z otwieraniem żuchwy, anoreksja przy przewlekłych przypadkach.
Weterynarz musi precyzyjnie zdiagnozować typ przed leczeniem. Elektromiografia – lokalizacja mięśni dotkniętych. Biopsja mięśnia – stopień degeneracji.
Leczenie
Różne typy – różne leczenie. Kortykosteroidy doustne – preferowane przy polymiozycie i miozycie żuwaczej. Weterynarz może przepisać inne leki immunosupresyjne na polymiozytis. Rzeźba chirurgiczna (resekcja) – jedyne leczenie miozytisu ossificans.
Wyniki po leczeniu dobre u wszystkich trzech. Ale nawroty typowe dla polymiozyty i miozyty żuwaczej. Częste nawroty -> pełne wyzdrowienie niemożliwe.
Przyczyny
Brak znanej przyczyny, inne choroby dają miozytis jako objaw. Merck: związek miozytis ossificans z chorobą von Willebranda (zaburzenie krzepnięcia). Polymiozytis – z megaezofagiem i chorobami autoimmunologicznymi. Miozytis żuwacza – niepowiązana z chorobą, ale testy pokazują antyciała atakujące mięśnie żuchwy.
Wskazówki
Jeśli kortykosteroidy – nie wystawiaj psa na kontakt z chorymi psami. Układ odpornościowy tłumiony – gorzej chroni. Miozytis może objawiać problem bazowy. Nieleczona -> groźna dla życia.