Poliartrytis u psów = stan zapalny wielu stawów. Często podłoże immunologiczne. Nie zawsze kulawizwa/ chodzenie – pies może być apatyczny, gorączkowy, niechętny do jedzenia. 4 typy o podłożu niezakaznym. Dokładna diagnoza = właściwe leczenie.
Diagnoza
RTG zazwyczaj prawidłowe (chyba że zaawansowana choroba). Zmiany zwyrodnieniowe → choroba zwyrodnieniowa, nie poliartrytis. Wysoka koncentracja leukocytów (neutrofili) w płynie stawowym = stan zapalny. Dalej: czy infekcja, czy układ odpornościowy. Diagnoza wykluczająca: bakterie, grzyby.
Poliartrytis zależna od odporności (immunomediated)
Reakcja na szczepionkę (pierwszą lub przypominającą) → stan zapalny wyściółki, leukocytoza, obrzęk, ból. Zazwyczaj samoistnie w tygodniu. Ciężkie, długotrwałe – leczenie: antybiotyk szerokiego spektrum (doksycyklina) + przeciwbólowe. Prednazon wysokimi dawkami 2 tyg. (immunosupresja), potem stopniowe odstawianie, terapia erżnutna – często dożywotnio, by zapobiec nawrotom.
Poliartrytis idiopatyczna
Najczęstsza forma – przyczyna nieznana. Diagnoza wykluczająca inne. Psy 2–5 lat: okresowe gorączki, kulawizwa, sztywność. Przeciwbólowe (meloksykam, karprofen) + wysokie dawki prednazonu. Dawka maleje po ustąpieniu objawów, kontrola płynu stawowego. Doksycyklina (ew. bakterie). Niektórzy psy – leczenie erżnutne dożywotnie.
Zapalenie wielonarządowe (SLE)
Lupus: antyciała antyjadrowe (test ANA) niszczą tkanki: stawy, skóra, nerwy, oczy, nerki, płytki, erytrocyty. Immunosupresja: prednazon + inny immunosupresant (cyklofosfamid, azatiopryna, cyklozynna). Leki antybiotyczne/przeciwbólowe nie w schemacie. Ciągłe leczenie = życie z nieuleczalną chorobą, ale większa podatność na infekcje (immunosupresja).
Reumatoidalne zapalenie stawów (RA)
Jedyna forma erozywna, rzadka. Pikowania chrzęstu, deformacje stawów. Rasy toy, wiek średni/starszy. Diagnoza: antyciała reumatoidalne w krwi/biopsja błony synovialnej. Leczenie: immunosupresja (prednazon), NLPZ (meloksykam), sole złota (aurotiomalinian sodu/aurotioglukoza). 2. immunosupresant (azatiopryna/cyklofosfamid – ostrożnie, skutki uboczne). Kontrola po miesiącu. Prognoza zazwyczaj gorsząca.