Jeśli twój pies doświadcza trudności z chodzeniem lub stoi z przednimi nogami szeroko rozstawionymi, może cierpieć na stan znany jako dysplazja łokciowa. Ten stan rozwija się u młodych psów i skutkuje anormalnym wzrostem chrzęstki i kości w stawach łokciowych. Zazwyczaj występuje u ras dużych, takich jak rottweiler, labrador retriever, nowofundlandczyk i owczarek niemiecki. Wczesna diagnoza i leczenie tego stanu mogą pomóc ograniczyć ilość uszkodzeń stawów.
Przyczyny
Dr Nicholas Trout, chirurg zwierząt, stwierdza, że przyczyna dysplazji łokciowej jest nieznana, choć kilka czynników przyczynia się do rozwoju tego stanu. Obejmują one genetykę, szybki tempo wzrostu związane z przekarmiowaniem lub wysokobiałkowym karmą dla szczeniąt, hormony i urazy. Kombinacja tych czynników zakłóca normalny rozwój stawu łokciowego, co prowadzi do stanów zapalnych, obrzęku i reumatyzmu.
Typy
Dysplazja łokciowa odnosi się do różnych stanów wpływających na staw łokciowy. Pies może cierpieć na więcej niż jeden z tych stanów. Osteochondroza dyssekans (OCD) występuje, gdy chrzęstka wstawie staje się fragmentaryczna i w pełni lub częściowo odłącza się od kości. Ponieważ chrzęstka normalnie amortyzuje obszary stawów, które tarzą się o siebie, OCD powoduje znaczny ból. Fragmentacja procesu koronoidowego medialnego (FCP) opisuje degenerację części łokciowej, czyli zewnętrznej kości przedniej nogi, która może wystąpić, gdy łokciowa i promień, czyli wewnętrzna kość przedniej nogi, rosną z różną prędkością. W nierozłamanej anconealnej procese (UAP), haczyk łączący łokciową i ramionową, czyli górną kość przedniej nogi, nie zarasta prawidłowo z łokciową i powoduje niestabilność stawu.
Objawy
Znaki dysplazji łokciowej obejmują chromotę w jednej lub obu przednich nogach, występującą gwałtownie lub rozwijającą się stopniowo; trudności ze wstaniem po okresie snu lub odpoczynku; i chodzenie z łokciami trzymanymi z dala od klatki piersiowej. Chromota często nasila się po wysiłku, a staw łokciowy może wydawać się opuchlizny. Objawy mogą zacząć się ujawniać już w wieku czterech miesięcy i stawać się bardziej ciężkie w ciągu pierwszego roku życia psa. Objawy kliniczne zmniejszają się w nasileniu i mogą pojawiać się tylko okazjonalnie po tym okresie, choć uszkodzenia od reumatyzmu będą kontynuować.
Diagnoza
Diagnoza dysplazji łokciowej obejmuje badanie fizyczne, pełną historię medyczną i rentgeny (RTG) obu łokci. Weterynarze obserwują znaki chromoty, takie jak sztywność podczas chodzenia, i sprawdzają ból przez manipulację stawem łokciowym. Ruch, który wywołuje ból, pomaga określić typ dysplazji. UAP często powoduje ból przy wyprostowaniu łokcia, OCD zazwyczaj powoduje ból przy zgięciu łokcia, a FCP zazwyczaj powoduje ból przy zgięciu łokcia i wewnętrznym obrocie łapy. Rentgeny wykonane z wielu kątów pomagają wykluczyć inne stany, które mogą powodować chromotę przednich nóg, takie jak osteochondroza stawu barkowego.
Leczenie
Weterynarze często przepisują leki przeciwzapalne, takie jak aspiryna, aby zmniejszyć obrzęk i ból u psów z łagodnymi lub okazjonalnymi objawami oraz psami z ciężkimi uszkodzeniami reumatycznymi. Leczenie tych przypadków obejmuje również kontrolę wagi i umiarkowane ćwiczenia, takie jak pływanie, aby budować tonus mięśni bez obciążania stawów łokciowych. W przypadkach dotyczących młodych psów z minimalnymi uszkodzeniami reumatycznymi lub gdy leczenie zachowawcze nie jest skuteczne, weterynarze mogą wykonać procedury chirurgiczne, aby ograniczyć dalsze uszkodzenia stawów łokciowych. Chirurgia dla FCP i OCD polega na usunięciu fragmentarycznej chrzęstki. Chirurgia dla UAP wymaga przecięcia łokciowej bezpośrednio pod stawem łokciowym, aby złagodzić ciśnienie.