Dysplazja łokcia – choroba dziedziczna, dotyka ras średnich i dużych. Termin opisuje zapalenie stawu łokciowego z nietypowym ustawieniem. Niektóre psy: chromota zdarzająca się, skrajne przypadki -> trwała chromota.
Nieprawidłowy chód
Pierwszy znak: anormalny chód. Nadmierne unoszenie/obracanie przednich łap. Łokcie schowane w bok lub wyrzucone na zewnątrz. Pies stoi z łapami zwróconymi na zewnątrz.
Poziom aktywności
Zmiana aktywności: pies leniwszy, ciszej. Krótsza zabawa, częstsze siedzenie/leżenie. Szybkie zmęczenie, sztywność przy wstawaniu.
Problemy z ruchem
Ruch nasila chromotę lub pogarsza istniejącą. Jednostronna dysplazja – pies „omija” uraz. Dwustronna – przelicza ból, unika nogi, chodzi na trzech.
Problem wagi
Waga nasila ból. Cięższy pies -> większa zmiana chodu, chwilowe ulganie ciśnieniu, ale nie rozwiązanie degeneracji.
Badanie fizykalne
Pies opiera się manipulacji stawem. Jeśli weterynarz dotrze: obrzęk, „szarpnięcie” (krepitus) przy ruchu. Obrzęk gorszy po wysiłku, możliwe: pogrubienie stawu, atrofia mięśni.