Nieśmiały pies, jak nieśmiały człowiek, jest ofte chciwy i niepewny. Przyczyny różne: zaniedbanie w szczeniactwie, izolacja uniemożliwiająca budowanie pewności siebie, wychowanie przez nieśmiałego opiekuna, predyspozycje genetyczne lub znęcanie się.
Język ciała
Nieśmiały pies wyraża strach ciałem. Reakcja na nowe doświadczenie (nowy człowiek, zwierzę): pies może się zacierać, chować, schować ogon, przyłożyć uszy. Może uciec do rogu, przewrócić się na bok i schować ogon pod brzuch.
Dobry strażnik
Nieśmiały pies może być świetnym strażnikiem. Naturalna ostrożność sprawia, że reaguje na dziwne dźwięki, ludzi i zwierzęta – szybko szczeka. Ale ucieka, zamiast atakować – cecha pożądana dla osób niechcących psa agresywnego wobec obcych.
Moczenie
Nieśmiały pies może sygnalizować poddałość moczeniem. Czasem dzieje się to w domu, gdy właściciel wraca i witaje psa. Problem częsty – właściciel powinien budować pewność siebie psa, a nie karać (karanie pogarsza sprawę).
Poddałość wobec innych psów
Nieśmiałe psy często poddają się innym. Sygnalizują dominancję drugiego psa: przewracają się na trawie, lizą mordę. Mogą początkowo bronić kości, ale gdy ta zniknie, pokażą poddałość – jako przeprosiny za utrzymanie kości i rozładowanie napięcia.