Wypadanie sierści u szczeniaka (poniżej roku) to zły znak, chyba że rasa jest bezsierśna (np. chiński goły). Plamy łysiny należy jak najszybciej skonsultować z weterynarzem. To powód, by czesać psa codziennie.
Grzybica (Ringworm)
Według "Dog Owner's Home Veterinary Handbook", to zakaźne zakażenie grzybicze często atakuje szczeniaki przed rozwojem naturalnej odporności. Małe, łysie koła o czerwonych brzegach na twarzy, ogonie i łapach, potem rozprzestrzeniają się na całe ciało.
Ropnica demodektyczna
Łysiny od mikroskopijnych ropniczek, często u szczeniąt, nie dorosłych psów. Zaczynają od małych plam, które stają się świądące, łuskowate i możliwe do zarażenia.
Dermatoza odczynna na cynk
Przyczynia się do rzadzenia lub łysin i łuskowatego łuszczenia zaczynającego się na twarzy i łapach, rozprzestrzeniającego się. Zmiana diety zazwyczaj pomaga. Występuje u psów z krwią huskiego syberyjskiego, malamuta alaskijskiego lub dobermana.
Alopecja ogólna (Alopecia Universalis)
Rzadki stan: szczeniak łysnie całkowicie, nie świedzie, nie ma ranek. Może być genetyczny. Beagle'y są skłonne, według "The Veterinarians' Guide to Your Dog's Symptoms".
Gorąca plama (Hot Spot)
Czerwona, świądąca łysina o różnych przyczynach: alergie, infekcja. Wizyta u weterynarza konieczna.