Psy mają 4 główne pary ślinianek produkujących ślinę. Ślina: nawilża jamę ustną, nawilża pokarm, rozpoczyna trawienie (dr Race Foster, Michigan State University). Guzy ślinianek rzadkie u psów, ale ważna wczesna diagnoza przed rozprzestrzenieniem.
Typy
4 pary: przyuszna (parotid), żuchwowa (mandibularna), podjęzykowa (sublingualna), policzkowa (zygomaticzna). Najczęstsze guzy: adenokarcinomy i karcinomy. 75–80% guzów w przyusznej lub żuchwowej (Michigan Vet Specialists).
Skutki
Guzy powodują: bezbólowe guzki jednoboczne w miejscu ślinianek, złe zapach z pyska, dysfagię, wystawanie kuli okościowej. Zazwyczaj złośliwe, przerzuty do węzłów chłonnych częste (National Canine Cancer Foundation).
Diagnoza
Badanie fizykalne i biopsje ślinianek i węzłów chłonnych. Biopsje igłą (fine needle cytology) – dobre/ złośliwe. Obrazowanie: RTG czaszki/klatki, TK, MRI – przerzuty do węzłów i płuc (Michigan Vet Specialists).
Leczenie
Pełne usunięcie chirurgiczne zalecane, ale trudne: nerwy, naczynia, inwazyjność guzów. Jeśli częściowe usunięcie lub przerzuty – radioterapia/chemioterapia.
Prognoza
Ryzyka anestezji, komplikacje. Usunięcie przyusznych – ryzyko uszkodzenia nerwów twarzy; żuchwowych – rzadko nerwów języka. Drenaż, jeśli płyn pod raną. Przeżycie zależy od rozprzestrzenia. Mediana ok. 550 dni (Michigan Vet Specialists).