Guzy gruczołów pępowatych u psa – rzadkie, ale złośliwe

Guzy gruczołów pępowatych (anuszowych) u psów rzadkie, ale groźne – objawy dopiero przy dużym rozmiarze, trudniejsze leczenie.

Identyfikacja

Inna nazwa: guz worka anusowego. Silnie złośliwy, przerzuty: wątroba, nerki, śledziona, płuca, kręgi lędźwiowe, węzły limfatyczne.

Objawy

Dwa charakterystyczne: 1) Tenezm – pilna potrzeba moknienia/odchodzenia bez efektu (duży guz + przerzuty do węzłów). 2) Hiperkalcemia – podwyższony wapń we krwi. Guzy pępowate = 2. najczęstsza przyczyna (po limfomie).

Czynniki ryzyka

Kiedyś: starsze suki. Teraz: brak predyspozycji płciowe (samce też). Rasy narażone: jamnik, koker angielski, malamut alaskański, wąsaty pointer niemiecki.

Diagnoza

Punkcja igłowa guza/torby -> mikroskop: komórki nietypowe = złośliwość. Dodatkowo: morfologia, biochemia, USG brzucha, RTG klatki/brzucha.

Leczenie

Operacja zalecana: usunięcie guza + węzłów limfatycznych (jeśli przerzuty). Sukces zależy od rozmiaru i zdrowia. Ryzyko: mocne krwawienie przy usuwaniu węzłów. Radioterapia po operacji (zapobieganie nawrotowi) lub zamiast operacji (kontraindykacje).