Wizyty u weterynarza
Przy adopcji szczeniaka, strona Dog Basics zaleca zabranie nowego pupila jak najszybciej – najlepiej w ciągu 24 godzin. Jeśli zabierasz szczeniaka tuż po odstawieniu, ma on około 6–8 tygodni.
Na pierwszej wizycie szczeniak otrzymuje dokładne badanie ogólne. Sprawdza się wady wrodzone, poważne problemy zdrowotne i ogólny stan. Nowy pies zostaje zwagowany i otrzymuje pierwsze szczepionki, a także odrobaczanie i leki przeciwpasożytnicze, jeśli konieczne. Warto rozważyć testy na ewentualne zaburzenia genetyczne, bo wiele z nich można wykryć badaniami krwi. Będziesz musiał wracać do weterynarza co kilka tygodni na szczepienia przypominające, aż szczeniak osiągnie 4 miesiące.
Typowe problemy medyczne
Biegunka to najczęstszy problem u szczeniaków, zazwyczaj przez infekcje bakteryjne, nieodpowiednią dietę, choroby jelit i/lub połknięcie toksyn, według VetInfo.com. Weterynarze tamtejsie ostrzegają: jeśli biegunka towarzyszą wymioty i odmowa jedzenia, wymaga to interwencji medycznej.
Wymioty to też częsty problem. Rozróżnienie między wymiotowaniem, rgającym i drygawkami jest ważne, według VetInfo.com. Wymioty mogą mieć różne przyczyny i przynoszą pokarm poprzez skurcze żołądka. Rganie zazwyczaj występuje, gdy szczeniak je lub pije zbyt szybko (bez skurczów żołądka), a drygawki (kaszel i dryganie) najczęściej wynikają z ciała obcego w gardle lub jelitach i mogą wymagać uwagi.
Potencjalnie śmiertelne choroby
Choć każdy stan może być poważny, jeśli nie zostanie wyleczony, niektóre częściej prowadzą do wielkich problemów – nawet śmierci – jeśli nie zostaną wykryte wcześnie. Zakaźne zapalenie trzustki i oskrzeli (ITB) to termin opisujący zaraźliwy, potencjalnie poważny stan wirusowy charakteryzujący się wysokim, szyszkowym kaszlem często towarzyszącym kichaniu i stanowi zapalnym nosu.
Infekcje pasożytnicze jelit przy urodzeniu lub wkrótce po nim są powszechne u szczeniaków i mogą być śmiertelne, jeśli nie wyleczone. Obejmują oneニコwe robaki, hakowce i robaki serca. Choroba parvowirusowa, niestety, to śmiertelny i zaraźliwy wirus, na który są wrażliwe szczeniaki, jeśli nie miały szczepionki. Rozprzestrzenia się przez zanieczyszczony kał, a objawy to krwawa biegunka, gorączka i wymioty.
Panosteitis
Panosteitis to bolesne stan zapalny kości u psów dużych ras. Jeśli ma wystąpić, jawi się między 5. a 12. miesiącem życia, a objawy to trudności chodzenia lub ból nóg. Weterynarze mogą przepisać leki przeciwzapalne, by zmniejszyć ból, ale ostatecznie ustępuje ona sama.
Szczepienia
Szczeniaki mogą zaczynać szczepienia po odstawieniu (ok. 6. tydzień), by zapobiec wielu potencjalnie śmiertelnym problemom. Będą potrzebować szczepień przypominających co kilka tygodni do 4. miesiąca życia. Cztery najważniejsze szczepionki to: przeciw parvowirusowi, przeciwko zeszczepieniu psiem, przeciwko wściekiznie i przeciwko zapaleniu wątroby psiem, według VetInfo.com. Wszystkie cztery choroby są śmiertelne, a zapalenie wątroby psie może zabić w ciągu godzin.
Istnieje mała szansa reakcji niepożądanych na szczepionki, więc właściciele powinni pytać weterynarza o oznaki zagrożenia do obserwacji w domu. Weterynarze zalecają też trzymanie psa z dala od zwierząt o nieznanej historii medycznej lub nieszczepionych, aż szczeniak otrzyma wszystkie swoje szczepionki.
Kastracja i sterylizacja
Humane Society USA zaleca kastrację/sterylizację jak najwcześniej; wielu weterynarzy wykonuje zabieg już u 8-tygodniowych szczeniaków. Kastracja sterylizuje suki, sterylizacja – psy. Tylko około połowa psów i kotów w schroniskach znajduje domy; druga połowa jest uśmiercana, zazwyczaj z braku miejsca. Psy zyskują też dożywotnie korzyści zdrowotne ze sterylizacji, według Humane Society.