Wymóg szczepień
Wydziały zdrowia stanowe, przez gminy, wymagają szczepienia psa co 3 lata przeciw wściekliznie. Choć zapobieganie wściekliznie – wysoce zaraźliwej, śmiertelnej chorobie – jest ważne, równie ważne jest rozpoznawanie negatywnych reakcji na szczepionkę. Jedną z nich jest choroba skórna, którą można skutecznie leczyć po postawieniu diagnozy.
Izchemiczna dermatopatia
Niektóre psy rozwijają izchemiczną dermatopatię związana ze szczepionką przeciw wściekliznie – chorobę skórną wywołaną reakcją układu odpornościowego na szczepionkę. Szczepionka wstrzykiwana jest podskórnie, więc reakcja dzieje się w skórze, z objawami zaczynającymi się w miejscu wstrzyknięcia i rozchodzącymi się na inne obszary skóry.
Objawy
Objawy: plamy łysiny (alopecja), skorupiające się zmiany skórne (raany) lub oba, zaczynające się w miejscu wstrzyknięcia (zazwyczaj między łopatkami). Alopcja i zmiany mogą rozchodzić się na uszy, twarz, ogon, poduszkowe palce i miejsca nad kośćmi: kolana, łokcie. Objawy mogą pojawić się 1–6 miesięcy po wstrzyknięciu.
Występowanie u ras małych
Izchemiczna dermatopatia po szczepionce na wściekliznę najczęściej występuje u terierów małych (np. rat terrier) i ras miniaturowych (bichony, pudle), ale może wystąpić u każdej rasy. Weterynarz może wykonać testy, by zdiagnozować i wyleczyć reakcje na szczepionkę.
Diagnoza i leczenie
Weterynarz może wziąć próbki sierści i skóry blisko zmiany, wykonać test sierści z barwnikiem kontrastowym, który ujawnia antygen szczepionki – dowód, że szczepionka pozostała w skórze i uszkodziła komórki skórne i włosowe. Leczenie to zazwyczaj kombinacja prednizonu i pentoksyfiliny doustnie oraz maści przeciwzapalnej na same zmiany.
Zapobieganie nawrotom
Jeśli pies rozwinie reakcję, Rabies Challenge Fund zaleca, by weterynarz ubiegł się u wydziału zdrowia o zwolnienie psa ze szczepionki. Jeśli odmówią, weterynarz powinien: 1) zastosować szczepionkę innego producenta, 2) wstrzyknąć ją jak najniżej na tylnej nodze.