Zdrowe zęby to podstawa życia psa. Służą do rozrywania i żuwania pokarmu, a choroby zębów prowadzą do poważnych problemów zdrowotnych. Gebit psa idealnie dopasowany do jego potrzeb.
Rodzaje zębów
U mięsożerców (psy) i roślinożerców: szczęki, kły, przedtrzonowe, trzonowe. Kształt = funkcja.
• Szczęki (incisivi): przednie (rostrowe) zęby górnej i dolnej żuchwy. Wąski grzbiet na czubku – cięcie i gryzienie.
• Kły (canini): obok szczęków, dłuższe, ostre – trzymanie i rozrywanie.
• Przedtrzonowe (premolares): za kłami, płaskie, wybucone – ucieranie, cięcie, tnącie.
• Trzonowe (molares): najdalej w tyłu – ucieranie i żuwanie.
Liczba zębów
Psy (jak większość ssaków) są diphyodont – dwa zębodoły. Mleczne (28: 14 górnych, 14 dolnych) zastępowane stałymi (42: 20 górnych, 22 dolnych). Wzór zębowy (po jednej stronie, razy 2):
Szczeniaki: i3/3 c1/1 p3/3 (i,c,p = mleczne szczęki, kły, przedtrzonowe)
Dorosłe: I3/3 C1/1 P4/4 M2/3 (I,C,P,M = stałe szczęki, kły, przedtrzonowe, trzonowe)
Wybuch zębów
- Szczeniaki: szczęki 4–6 tyg., kły 5–6 tyg., przedtrzonowe 6 tyg.
- Dorosłe: szczęki 3–5 m-cy, kły 4–6 m-cy, przedtrzonowe 4–5 m-cy, trzonowe 5–7 m-cy.
Anatomia kościowa
Górna żuchwa (maxilla), dolna (mandibula). Rasy różnią się kształtem czaszki/żuchwy – wpływa na ustawienie zębów.
• Brachycefaliczne (mopsy): krótkie, szerokie pyszczyki – zęby wystające.
• Mezatiecefaliczne (retrievery): średnie.
• Dolichocefaliczne (charty): długie, wąskie pyszczyki.
Anatomia zęba
Powierzchnie: żurowa (okluzyjna), językowa/podniebienna (lingualna/palatyna), policzkowa/wargowa (labialna/buccalna). Ząb: korona (nad dziąsłem) i korzeń (w kości). Korzenie: szczęki 1, największe przedtrzonowe do 3. Rdzeń w środku, otoczony dzwiniem, a ten twardym skrzypcem (najtwardsza tkanka).