Samice komarów potrzebują krwi – im wszystko jedno, kto ją dostarczy: Ty czy pies. Drażniący zręcz to tylko jedna konsekwencja. Komary przenoszą choroby – niektóre groźne, śmiertelne. Pies nie jest odporny, ale możesz zapobiec.
Dirofilarioza (robaki serca)
Najczęstsze i poważne zagrożenie. Cykl życia wymaga ssaka i komara, ale to ugryzienie rozprzestrzenia pasożyta. Larwy w krwiobiegu, rosną, zatykają serce i główne naczynia wychodzące z serca. Mniejszy przepływ krwi uszkadza inne narządy, zwłaszcza płuca. Objawy: kaszel, szybkie męczenie, złe samopoczucie. Leczenie drogie i ryzykowne (martwe robaki blokują naczynia). Profilaktyka: leki zabijające larwy – regularne dawkowanie konieczne.
Alergie
Ugryzienia komarów = częste alergie u psów. Zazwyczaj lokalne podrażnienia, w skrajnych przypadkach: biegunka, wymioty, lenistwo, problemy systemowe. Pies gryzą/drapie skórę – może to alergia.
Wirus Nilu Zachodniego
Wirus, który choruje ludzi, u psów łagodny (CDC). Do 2010 r. mało przypadków. Pies z wirusem: lenistwo, gorączka, rzadko ciężka choroba. Wizyta u weterynarza na leczenie objawowe.
Infekcje
Trudno zatrzymać drapanie. Ponowne drażnienie miejsca ugryzienia → infekcja. Zazwyczaj lokalna, ale ciężkie mogą rozprzestrzeniać się krwią/narządy. Kąpiele owsiane kilka razy w tygodniu łagodzą. Suplementacja wit. E pomaga skórze. Przy konieczności: kołnierz elżbietański, by pies nie gryzów ran.
Profilaktyka ugryzień
Najlepsza ochrona. Usuń wody stojące w ogrodzie. Posadź cytrynówkę – odstrasza komary. Unikaj terenów z komarami (bagna, brzegi jezior) latem w szczyt sezonu. Środki odstraszające DLA ZWIERZĄT – nigdy dla ludzi, zwłaszcza z DEET (toksyczny). Test plamowy na skórze psa przed użyciem.